26 Ιουνίου: Διεθνής Ημέρα κατά των Βασανιστηρίων

Τα Ηνωμένα Έθνη καθιέρωσαν το Δεκέμβριο του 1998 την 26 Ιουνίου, ως Διεθνή Ημέρα κατά των Βασανιστηρίων, για να υπενθυμίσει στους ανθρώπους ότι τα ανθρώπινα βασανιστήρια δεν είναι απλώς απαράδεκτα, αλλά ένα έγκλημα. Αυτή η ημέρα δίνει στον καθένα τη δυνατότητα να ενώσει και να εκφράσει τις απόψεις τους ενάντια στα ανθρώπινα βασανιστήρια.
Οι οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένου του διεθνούς Συμβουλίου αποκατάστασης για τα θύματα και τη Διεθνή Αμνηστία βασανιστηρίων, έχουν διαδραματίσει έναν ενεργό ρόλο στην οργάνωση των εκδηλώσεων σε όλο τον κόσμο για να προωθήσουν την ημέρα. Διάφορες δραστηριότητες όπως εκθέσεις φωτογραφιών η διανομή αφισών και άλλου υλικού σχετικά με τα ανθρώπινα βασανιστήρια , δοιργανώνονται αυτή την ημέρα.
Η αρχή έγινε στις 26 Ιουνίου του 1987, όταν τέθηκε σε ισχύ η «Συνθήκη ενάντια στα Βασανιστήρια». Ήταν ένα σημαντικό βήμα στο διεθνοποιήση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της αναγνώρισης ότι τα βασανιστήρια, η απάνθρωπη ή ταπεινωτική μεταχείριση και η τιμωρία πρέπει να είναι παγκοσμίως παράνομα. Το 1997 η γενική συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών αποφάσισε να ορίσει αυτή την ιστορική ημερομηνία ως Διεθνής Ημέρα κατά των Βασανιστηρίων.
Η πρώτη διεθνής ημέρα υπέρ των θυμάτων των βασανιστηρίων γιορτάσθηκε στις 26 Ιουνίου 1998. Ήταν μια ημέρα όπου τα Ηνωμένα Έθνη απευθύνθηκαν σε όλες τις κυβερνήσεις και τα μέλη της κοινωνίας των πολιτών, να λάβουν μέτρα να εξαλείψουν τα βασανιστήρια και τους βασανιστές σε όλο το κόσμο. Τον ίδιο χρόνο γιορταζόταν και η 50ή επέτειος της καθολικής Διακήρυξης των ανθρώπινων δικαιωμάτων, η οποία πιστοποιεί ότι «κανένας δεν θα υποβληθεί στα βασανιστήρια ή στη σκληρή, απάνθρωπη ή ταπεινωτική μεταχείριση ή την τιμωρία».

Πηγή tvxs

Ελληνικο φεστιβαλ κινηματογρφου στο Λος Αντζελες

Greek Kamaki Goes To Hollywood

Το Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου του Λος Άντζελες διοργανώνεται εδώ και τέσσερα χρόνια με σκοπό την προβολή του Ελληνικού Κινηματογράφου, την ανταλλαγή πολιτιστικών στοιχείων και τη σύνδεση του Hollywood με τους Έλληνες σκηνοθέτες. Το Φεστιβάλ περιλαμβάνει αφιερώματα σε σημαντικούς δημιουργούς και ερμηνευτές Ελληνικής καταγωγής. Φέτος η καλή μας ΕΡΤ, η δημόσια τηλεόραση, συμμετείχε με τέσσερις ταινίες από τις οποίες  «Οι κολοσσοί του έρωτα» του Νίκου Μιστριώτη απέσπασε Βραβείο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ. Ντοκιμαντέρ τα ελληνικά καμάκια! Πόσο πρωτότυπο είναι το θέμα είναι στην κρίση του καθενός αλλά σίγουρα όλοι θα το δούμε.... Φλερτ, Έλληνες, Kαλοκαίρι, Tουρίστριες, Eϊτίλα και Nτισκοτέκ....why not? 

Λίγα λόγια για την ταινία:

Οι ξανθιές, γαλανομάτες τουρίστριες από την κεντρική ή τη βόρεια Ευρώπη με τη λευκή επιδερμίδα και τη δίψα για ήλιο και διακοπές, ήταν ο στόχος. Οι μελαχρινοί ντόπιοι με τα μισάνοιχτα στο τριχωτό στήθος πουκάμισα και τα παντελόνια «καμπάνα» που τονίζανε τους γοφούς, ήταν οι κυνηγοί. Το άμεσο φλερτ και οι διαφορετικές τεχνικές του στις παραλίες και στις ντισκοτέκ των δημοφιλών τουριστικών προορισμών της εποχής, ήταν το «καμάκι», που έκαναν οι νεαροί Έλληνες στις δεκαετίες του '70 και του '80.

Ποιοι ήταν αυτοί οι Έλληνες με την εμμονή της κατάκτησης της 'ξένης'; Τι έλεγαν οι άντρες μεταξύ τους το επόμενο πρωί; Ποιες ήταν οι αυτές οι 'ξένες' και γιατί πολλές από αυτές ερωτεύονταν τους ντόπιους; Τι έλεγαν στις φίλες τους όταν επέστρεφαν στην πατρίδα τους; Η ιστορία εκτυλίσσεται στη Ρόδο, το νησί όπου οι μικτοί γάμοι τη δεκαετία του '80 δημιούργησαν περισσότερες από χίλιες οικογένειες. Γύρω από τη disco 'HighWay' μία παρέα αντρών, σχεδόν τριάντα χρόνια μετά, κάνει τον απολογισμό της αναπολώντας την «εποχή της αθωότητας».

Σενάριο: Μαρία Κουφοπούλου Σκηνοθεσία: Νίκος Μιστριώτης Παραγωγός: Γιάννης Κοψιάς Συμπαραγωγή ΕΡΤ/ARTE/XYZ Productions

(Πηγή: www.digitalcrete.gr)

Όλοι Μαζί Λέμε ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΦOΛΕΣ

Unearth Perfection

Θα ήθελα προτού διαβάσετε παρακάτω να ταξιδέψετε εδώ www.costanavarino.com

Όταν διάβασα πριν από καιρό σε ξένο τύπο μάλιστα (Travel Bulletin Newsletter) για ένα τουριστικό συγκρότημα στην Ελλάδα και μπήκα στην ιστοσελίδα του να δω προς τι όλο το Buzz στον τουριστικό κόσμο, έμεινα άφωνη. Δεν πιστεύεις ότι είσαι Ελλάδα, αν και θα έπρεπε καθώς η Ελλάδα έχει από τα ωραιότερα φυσικά τοπία στον κόσμο. Ωστόσο έστειλα το link σε γνωστούς και φίλους, περίεργη να μάθω πού νόμιζαν ότι βρίσκεται. Ακόμα και το όνομα παραπέμπει αλλού. Μαλδίβες, Ισπανία, Ταϋλάνδη....θα μπορούσε, γιατί όχι. Και όμως τώρα κλείνει σχεδόν ένα μήνα λειτουργίας το εντυπωσιακό τουριστικό θέρετρο Costa Navarino στη Μεσσηνία. Στις 20 Μαΐου 2010 εξακόσιοι ενενήντα τέσσερις εργαζόμενοι, που σε ποσοστό πάνω από 70% προέρχονται από τη Μεσσηνία και αποτελούν την ψυχή και κινητήρια δύναμη της Costa Navarino εργάζονται για να καθιερωθεί η Μεσσηνία ως ένας από τους πλέον ποιοτικούς προορισμούς στη Μεσόγειο.

Η επένδυση έγινε από τον εφοπλιστή κ. Βασίλη Κωνσταντακόπουλο και το ύψος της ανέρχεται σε 550 εκατ. ευρώ. Το τουριστικό συγκρότημα «Costa Νavarino», σύμφωνα με τους ιδιοκτήτες του, φιλοδοξεί «να αποτελέσει έναν νέο πολυτελή προορισμό στη Μεσόγειο, σε μία έκταση 10.000 στρεμμάτων». Οι τουριστικές εγκαταστάσεις απλώνονται σε μια καταπράσινη περιοχή με λόφους και βουνά που πλαισιώνεται από προστατευμένους κολπίσκους, παραλίες και κοιλάδες με ελαιόδενδρα και αμπελώνες.
Παράλληλα, η Aegean Airlines ξεκίνησε, σε συνεργασία και με την υποστήριξη της TEMES Α.Ε., την καθημερινή σύνδεση της Καλαμάτας με την Αθήνα, ενώ ήδη τη συνδέει με απευθείας αεροπορικές πτήσεις και με τη Θεσσαλονίκη. Επίσης, η Sky Express προσφέρει απευθείας σύνδεση με το Ηράκλειο.

Η Μεσσηνία απογειώνεται.

Πηγή στατιστικών: www.traveldailynews.gr

«Θα εργάζομαι χωρίς να αυτοκτονήσω»!

ΠΕΚΙΝΟ Μια πρωτοφανή «γραπτή δέσμευση» από τους εργαζομένους ότι δεν θα αποπειραθούν να... αυτοκτονήσουν ζητεί η κινεζική εταιρεία ηλεκτρονικών Foxconn, μετά το κύμα αυτοκτονιών στις εγκαταστάσεις της τον τελευταίο χρόνο. Την περασμένη Τρίτη σημειώθηκε η δέκατη κατά σειρά αυτοκτονία στη Foxconn, όταν ο 19χρονος Λι Χάι, ο οποίος εργαζόταν μόνο 42 ημέρες στην εταιρεία, πήδηξε από το παράθυρο κτιρίου στο Σεντσέν, στη Νότια Κίνα. Αλλοι εννέα συνάδελφοί του έκαναν το ίδιο απονενοημένο διάβημα στην ίδια τεράστια μονάδα παραγωγής. Στην πραγματικότητα η «μονάδα» είναι εκατοντάδες διάσπαρτα κτίρια σε μια περιοχή 300.000 κατοίκων, οι περισσότεροι από τους οποίους συνδέονται με την εταιρεία, εργαζόμενοι ως χαμηλόμισθοι.

Η Foxconn είναι η μεγαλύτερη εταιρεία στον κόσμο η οποία κατασκευάζει εξαρτήματα για πασίγνωστες εταιρείες ηλεκτρονικών της Δύσης, όπως η Αpple, η Νokia και η Dell. Αλλοι δύο εργαζόμενοι αποπειράθηκαν να αυτοκτονήσουν, αλλά γλίτωσαν. Ο άτυχος Λι αμειβόταν με 900 γιουάν τον μήνα (περίπου 100 ευρώ).

Οι εργαζόμενοι υποστηρίζουν όμως ότι οι αυτοκτονίες αντανακλούν τις δύσκολες συνθήκες εκατομμυρίων εργατών στην Κίνα, οι οποίοι υποχρεώνονται σε πολλές ώρες εργασίας και υποβάλλονται σε μεγάλες πιέσεις. Σύμφωνα με τοπικά μέσα ενημέρωσης, η εταιρεία έλαβε σειρά μέτρων. Μεταξύ άλλων ζήτησε από τους υπαλλήλους της να δεσμευθούν γραπτώς ότι δεν θα αυτοκτονήσουν και ότι θα δεχθούν ψυχιατρική θεραπεία «αν η κατάσταση της σωματικής ή διανοητικής υγείας τους δεν είναι φυσιολογική» . Παράλληλα, δίχτυα ασφαλείας απλώθηκαν γύρω από κτίρια για την αποτροπή αλμάτων στο κενό. Παράλληλα η εταιρεία ανακοίνωσε ότι θα προσλάβει 2.000

τραγουδιστές, χορευτές και ψυ χιάτρους για να συμβάλουν στη χαλάρωση των εργαζομένων.

Τη λύπη του για τις αυτοκτονίες εξέφρασε ο πρόεδρος και ιδρυτής της εταιρείας Τέρι Γκου, ο οποίος τόνισε πως θα κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί για να σωθούν ζωές στο μέλλον. Ταυτόχρονα άφησε να εννοηθεί ότι ορισμένες αυτοκτονίες συνδέονταν περισσότερο με προσωπικά προβλήματα. Εκπρόσωπος της εταιρείας ανέφερε ότι πολλοί εργαζόμενοι είναι νεαρής ηλικίας και ζουν μακριά από τις οικογένειές τους- και επομένως είναι πιο ευάλωτοι σε ψυχοσυναισθηματικές διαταραχές.

Από την πλευρά της η Αpple ανακοίνωσε ότι εκτιμά τις προσπάθειες που καταβάλλει η Foxconn για να αποτρέψει νέες αυτοκτονίες και τόνισε ότι δεσμεύεται να διασφαλίσει πως οι συνθήκες στα δίκτυα παραγωγής είναι ασφαλείς και ότι η αντιμετώπιση των υπαλλήλων διακρίνεται από σεβασμό και αξιοπρέπεια. Η αυτοκτονία μιας νεαρής εργαζόμενης, της Σουν Ντανιόνγκ, τον περασμένο Ιούλιο, είχε προκαλέσει σάλο στην Κίνα όταν έγινε γνωστό ότι η αυτόχειρ είχε προηγουμένως ανακριθεί από τους ανωτέρους της για την απώλεια ενός πρωτοτύπου iΡhone.

Πηγή

The Girl On The Wall

Από τις καλύτερες ελληνικές ταινίες μικρού μήκους που έχουμε δει.
Πρωτότυπη και χωρίς να κουράζει, Συγχαρητήρια σε όσους δούλεψαν.

Download:

FLVMP43GP

Reach

Ένα υπέροχο animated film του Luke Randall που δείχνει ότι η ζωή είναι το ίδιο χρήσιμη με την ελευθερία.

Download:

FLVMP43GP

“I can’t believe the news today”

Αυτό ίσως θα είπαν οι οικογένειες και όχι μόνο των ανθρώπων που χάθηκαν και τραυματίστηκαν τη Ματωμένη Κυριακή (Bloody Sunday) του 1972. Πολλοί καλλιτέχνες, μουσικοί, σκηνοθέτες, ποιητές έχουν ερμηνεύσει με το δικό τους τρόπο τα γεγονότα εκείνης της μέρας και σίγουρα όλοι έχουμε τραγουδήσει Sunday Bloody Sunday των U2 μη γνωρίζοντας ακριβώς γιατί τραγουδάμε και γιατί παθιαζόμαστε με το κομμάτι αυτό. Δεν βγάζω τον εαυτό μου απ’έξω.

Η Saville Inquiry ονομαζόμενη έτσι από τον Δικαστή Lord Saville, καθιερώθηκε το 1998 από τον Tony Blair με σκοπό να δώσει σαφή αποτύπωση των γεγονότων της Κυριακής 30 Ιανουαρίου 1972. Δημοσιεύτηκε χτές Τρίτη 15 Ιουνίου 2010 δικαιώνοντας τους πραγματικά αδικοχαμένους εκείνης της μέρας. Η αναφορά βρήκε ότι οι πρώτες σφαίρες έπεσαν από Βρετανούς στρατιώτες χωρίς αφορμή και αδικαιολόγητα και ύστερα χάσανε τον έλεγχο με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 13 άτομα και να τραυματιστούν 15 από τους οποίους ένας ξεψύχισε αργότερα, όλα αυτά κατά τη διάρκεια Ειρηνικής Πορείας Υπέρ των Πολιτικών Δικαιωμάτων (διοργανωμένο από Northern Ireland Civil Rights Association) στο Londonderry της Βόρειας Ιρλανδίας. Η ακτίνα των διαδηλώσεων μεγάλη όπως και η συμμετοχή, περίπου 10.000 άτομα.

Συγκεκριμένα ο Βρετανός πρωθυπουργός αναγνώρισε χτες και δήλωσε τα γεγονότα της Κυριακής αδύνατο να συχγωρεθούν τονίζοντας ότι “what happened should never have happened” και ζήτησε δημόσια συγνώμη εκ μέρους της Βρετανικής Κυβέρνησης.

…and the battle’s just begun

There’s many lost but tell me who has won

The trench is dug within our hearts

And mothers, children, brothers, sisters torn apart

How long, how long must we sing this song?

How long? How long?

‘Cause tonight we can be as one

Sunday Bloody Sunday

Sunday Bloody Sunday…

How Long? Μπορεί να χρειάστηκαν 38 χρόνια και περίπου 400εκατ λίρες αλλά το συναίσθημα των οικογενειών που έχασαν κάποιον δικό τους τότε, είναι ανεκτίμητο. Μια συγνώμη δεν φέρνει πίσω κανέναν αλλά σίγουρα είναι μια δικαίωση και ανακούφιση πολύ- αναμενόμενη και διαχρονική. 





ΕΔΩ το video με τη συγγνώμη του  David Cameron

Το 78 ,οι βουβουζέλες και η υποκρισία της FIFA

Το 1978 στο Mundial της Αργεντινής έγινε ίσως το μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό έγκλημα ,πιθανών και με την ανοχή της FIFA.O Diego Maradona εκείνη τη χρονιά ήταν αρκετά μικρός και ο τότε ομοσπονδιακός προπονητής της Biancoseleste Cezar Menotti δεν τον εμπιστεύθηκε.Αυτό όμως δεν εμπόδισε την μεγάλη τότε ομάδα των Passarella, Ardiles αλλά και του κορυφαίου Mario Kempes να κατακτήσουν το τρόπαιο.
Το ερώτημα είναι πώς το κατάφεραν αυτό.

Η χώρα τότε βρισκόταν υπό την δικτατορία του φασίστα Jorje Vidella και όπως κάθε δικτάτορας που σέβεται τον εαυτό του ασφαλώς θέλει να ελέγχει το ποδόσφαιρο αλλά και να τον ακολουθεί και μία αθλητική διάκριση επί των ημερών του και το Παγκόσμιο Κύπελλο έδειχνε η καλύτερη ευκαιρία.Η εθνική ομάδα της Αργεντινής ήθελε στο παιχνίδι με το Περού μία διαφορά 4 γκολ για να προκριθεί στον μεγάλο τελικό και ...τα κατάφερε διασύροντας το Περού με 6-0.Στις μαρτυρίες τους Περουβιανοί παίκτες έλεγαν ακόμα ότι στρατιώτες του καθεστώτος τους σημάδευαν με τα όπλα την ώρα του παιχνιδιού αλλά και για μία περίεργη επίσκεψη του Jorje Vidella στα αποδυτήρια του Περού πριν την έναρξη του αγώνα.
 Η FIFA δεν έχει πάρει ποτέ θέση για αυτό το συμβάν.

Ας γυρίσουμε λίγο στο σήμερα  και στην επικείμενη απαγόρευση της γνωστής σε όλους μας βουβουζέλας.Συμφωνώ ότι είναι ενοχλητική κι ότι ίσως καμία φορά αλιώνει την έκβαση του αγώνα όταν οι παίκτες δεν ακούνε τα σφυρίγματα του διαιτητή ή δεν μπορούν να συνεννοηθούν μεταξύ τους.Αλλά πάντα πρέπει η FIFA να τα βάζει με τους οπαδούς, και εκεί να εξαντλήει όλο το τσαμπουκά της με τις εκάστοτε απαγορεύσεις.Εμένα πιο πολλή με ενοχλούν οι διαφημίσεις των πολυεθνικών που έχουν μετατρέψει το ποδόσφαιρο σε ένα μεγάλο αθλητικό Super Market και η άθλια εμπορευματοποίηση.

Αφήστε τους οπαδούς να χαρούν όπως θέλουν το γεγονός γιατί αν δεν κάνω λάθος για αυτούς γίνετε ...ή μήπως κάνω λάθος?Σταματήστε να τους χαϊδεύεται όποτε τους χρειάζεστε και όταν πια δεν τους χρειάζεστε να τους προσάπτεται όλα τα κακά του κόσμου.Αφήστε τους Αφρικανούς και όλους τους υπόλοιπους να φέρουν από το σπίτι τους βουβουζέλες ,ταμπούρλα ,τρομπέτες και μην προσπαθήτε να ποινικοποιήσετε ένα όργανο γιατί ακούγεστε  πιο γελοίοι και από τον ήχο του.Αφήστε για ένα μήνα να μας μεταφέρουν λίγο από την ανεμελιά  τους.

Στα χρόνια του ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΕ αφήστε τουλάχιστον τον κόσμο να δει μπάλα όπως γουστάρει γιατί σε αυτό το πανηγύρι ο μόνος που πληρώνει είναι ο οπαδός για να βγάζουν όλοι οι υπόλοιποι ένα σκασμό φράγκα.Και κάλο θα είναι η FIFA να παίρνει θέση σε πιο σημαντικά θέματα από τις βουβουζέλες όπως σε αυτό που έγραψα παραπάνω.

Download:

FLVMP43GP

Λαμόγιααα.....τουρτίτσα!!!

Ένα πολλή ευχάριστο παιχνίδι που θα το απολαύσετε ,τουρτώστε τα λαμόγια ΕΔΩ.
Βέβαια δεν είναι όλοι, θα προτιμούσα και τους 300 και αντί για τούρτες γιατί όχι και κατσαβίδια ,σφυριά ,κάτι πιο βαρύ.

The Greek Crisis Explained

Μια τρελή animated ιστορία σχετικά με το χρέος της Ελλάδας σε τρία μέρη.

Download:

FLVMP43GP

Download:

FLVMP43GP

Download:

FLVMP43GP

Was Banksy here?

Ένας Βρετανός graffiti καλλιτέχνης πιθανόν από το Bristol της Αγγλίας φαίνεται ότι «έγραψε» για άλλη μια φορά. Οι περίφημες κάμερες CCTV έξω από τη Pub The Princess of Wales κατέγραψαν έναν άντρα με κουκούλα να φεύγει από την Pub…η δε Pub την επόμενη μέρα ήταν στολισμένη με graffiti a la Banksy Style, the guerrilla artist. Το κοινό είναι διχασμένο σε αυτούς που τον λατρεύουν κυριολεκτικά και αυτούς που τον μισούν. Η ανωνυμία του εξοργίζει αυτούς που πρέπει και ταυτόχρονα κερδίζει οπαδούς και δημοσιότητα.

Οι τοιχογραφίες του διακρίνονται από σάτιρα και χιούμορ του πολιτικού, κοινωνικού, ηθικού και γενικότερα καθημερινού κόσμου. Συνδυάζει Street Art με Stencils εντυπωσιακά θα έλεγε κανείς! Ο αντικαπιταλιστικός του χαρακτήρας είναι έντονος αφού ακόμα και τα ίδια του τα έργα δεν τα πουλάει.

Τα έργα του συνδυάζουν δυνατές εικόνες και tag lines (σλόγκαν) και καταφέρνουν να περάσουν αντικαπιταλιστικά, αντιπολεμικά και αντι- καθεστωτικά μηνύματα.

Προσωπικά θεωρώ από τα καλύτερα έργα του, εκείνο που απεικονίζει έναν υπάλληλο του Δήμου να καθαρίζει graffiti από τον τοίχο! Άκρως ειρωνικός και σατιρικός, διατηρεί την ταυτότητα του μυστική και τα έργα του δημόσια!


Δείτε εδώ το video, ψάξτε για τα έργα του και αν κάποτε σιγοτραγουδούσαμε ...ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία....ο Banksy την έγραψε στους τοίχους με μπογιά.......

Iron Maiden 1st Time Live In Greece '88

Σίγουρα από τα καλύτερα video αλλά και μία από της ιστορικότερες στιγμές η πρώτη συναυλία των Iron Maiden στη χώρα μας.
Προσπαθήστε να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα από τις ερωτήσεις τις Ελληνίδας δημοσιογράφου προς τον Steve Harris και τις δικές του αμήχανες απαντήσεις αλλά και τον αυθορμητισμό   των Ελλήνων fans.
Μία άλλη διαφορετική εποχή αλλά το πάθος για τη μουσική πάντα το ίδιο.
Ευχαριστώ τη φίλη που το έστειλε.

Download:

FLVMP43GP

Ο πιανίστας της ελευθερίας

Του ΝΙΚΟΛΑ ΖΗΡΓΑΝΟΥ

Ο Πολ Λαρούντι άντεξε τα βασανιστήρια και ετοιμάζει την επόμενη αποστολή Ενας Αμερικανός που θέτει σε κίνδυνο τη ζωή του για να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των Παλαιστινίων δεν είναι κάτι συνηθισμένο.

Ούτε επίσης είναι συνηθισμένο ένας κάτοικος της Καλιφόρνιας να έχει σπάσει δύο εμπάργκο. Της Κούβας και της Γάζας. Ο Πολ Λαρούντι, γλωσσολόγος, που για να βγάλει τα προς το ζην έγινε χορδιστής πιάνων, έσπασε για πρώτη φορά το εμπάργκο της Κούβας μεταφέροντας μέσω Καναδά 220 πιάνα στην Αβάνα, παρά την απαγόρευση της αμερικανικής κυβέρνησης. Μετά από πολύμηνη καμπάνια με τίτλο «Ενα πιάνο για την Κούβα» κατόρθωσε και έστειλε σε ωδεία το απαγορευμένο εμπόρευμα, αφού αναγκάστηκε να υπογράψει δήλωση ότι «δεν θα χρησιμοποιηθεί για στρατιωτικούς σκοπούς».

Η σχέση του με την άλλη του αγάπη, την Παλαιστίνη, άρχισε από τα φοιτητικά του χρόνια, όταν επισκέφθηκε τον εργαζόμενο στην Ιορδανία πατέρα του. Εκεί είδε τους προσφυγικούς καταυλισμούς και ευαισθητοποιήθηκε για να επιστρέψει στην περιοχή της Μέσης Ανατολής την άνοιξη του 2002, όταν οι Ισραηλινοί πολιόρκησαν εγκλωβισμένους Παλαιστίνιους στο Ναό της Γεννήσεως στη Βηθλεέμ. Κατά τη διάρκεια της αποχώρησης των μαχητών, ο Λαρούντι και άλλοι δυτικοί ακτιβιστές μπήκαν μπροστά σαν ανθρώπινες ασπίδες για να προστατέψουν τους Παλαιστίνιους, όμως δέχτηκαν πυρά. Επτά ξένοι, μεταξύ των οποίων και ο Λαρούντι, τραυματίστηκαν και όταν επέστρεψαν στις πατρίδες τους δημιούργησαν μια κίνηση που λίγα χρόνια μετά εξελίχθηκε στην οργάνωση Free Gaza Movement.

Από τότε άρχισαν να καταστρώνουν σχέδια για να σταματήσει ο αποκλεισμός της Γάζας. Το 2007 αποφάσισαν να δοκιμάσουν να σπάσουν τον αποκλεισμό διά θαλάσσης. Εψαξαν να βρουν διαθέσιμα καράβια και τελικά, μετά από πολλές αποτυχίες και τη δολοφονία ενός συντρόφου τους, ήρθαν σε επαφή με τον Βαγγέλη Πισσία, καθηγητή των ΤΕΙ Αθήνας, γνωστό για τις σχέσεις του με το παλαιστινιακό κίνημα, που ανέλαβε να οργανώσει το παράτολμο εγχείρημα.

Τον Αύγουστο του 2008 ο Λαρούντι με τον Πισσία μαζί με άλλους 40 συντρόφους τους, Ελληνες και ξένους, που επέβαιναν σε δύο ελληνικά ψαροκάικα, μπήκαν για πρώτη φορά στο λιμάνι της Γάζας. Τώρα, ο Λαρούντι επέστρεψε με το «Στόλο της Ελευθερίας», αλλά συνάντησε τις ισραηλινές στρατιές της νύχτας. Τον χτύπησαν αλύπητα, αλλά αυτός δεν το έβαλε κάτω. Επέστρεψε στην Ελλάδα και ετοιμάζει την επόμενη αποστολή.

Πηγή http://www.enet.gr/ 

The Dolly Rocker Movement

Ομολογώ δεν τους ήξερα αλλά να΄ναι καλά οι καλοί μου φίλοι που μοιράζονται την καλή μουσική μαζί μου.Οι Αυστραλοί The Dolly Rocker Movement παίζουν πολλή επικίνδυνα με τον σατανικό συνδυασμό ψυχέδελια - Garage Rock και τα καταφέρνουν μια χαρά να fuzz-άρουν τον εγκέφαλο μας που δεν θέλει και πολλή για να πάρει φωτιά με τέτοια μουσική.Κάτω από το label της δανέζικης Bad Afro που ειδικεύεται στα ψυχεδελ-ο-garage συγκροτήματα της Σκανδιναβίας όπως είναι οι κορυφαίοι Baby Woodrose κυκλοφορήσαν το τελευταίο album τούς το "Our Days Mind The Tyme".Καλή ακρόαση.

Δισκογραφία
2006 - Electric Sunshine (LP)
2006 - A Purple Journey Through the Mod Machine (LP)
2009 - A Sound for Two (EP)
2009 - Our Brave New World/Mystery Man (7-inch single)2009 - Our Days Mind the Tyme (LP)

 
The Dolly Rocker Movement from Zoltan Deak on Vimeo.


The Dolly Rocker Movement - Sold for Sinners from Oliver Heath on Vimeo.

Δέν πάει άλλο...

Έκανα πολλές προσπάθειες για να αποφύγω να γράψω για το νησί μας, το νησί του Ιπποκράτη την Κω.

Αλλά δεν πάει άλλο, Μια τοπική εφημερίδα είχε σαν πρωτοσέλιδο πριν από κάποια χρόνια "ΚΩΣ ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΟΥ SEX ΤΟΥ ΑΛΚΟΟΛ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗΣ"

Πάει αυτό δεν το έχουμε πλέων δεν το θέλουνε δεν τους αρέσει. Έτσι αφού το αποφασίσανε ότι δεν θέλουνε το νησί μας να είναι αυτό που είναι πάνε να το κάνουμε κάτι άλλο. Πως? Για αρχή κυνηγώντας την διασκέδαση του νησιού, από τα λίγα πράγματα που είχε το νησί μας. Εντάξει έχουμε και τον πλάτανο το Ασκληπιείο και τα θερμά τα όποια δεν αξιοποιούνται καθόλου.

Δεύτερο θέμα φέρνουν τον κόσμο του All In με αποτέλεσμα να έχει γονατίσει η τοπική οικονομία, οι καταστηματάρχες να μην μπορούν να αντεπεξέλθουν στα καινούρια μέτρα με αποτέλεσμα να κλίνει η μια επιχείριση μετά την άλλη.

Με λάθος χειρισμούς έχουν κάνει τη πόλη "πρότυπο'' για τους τουρίστες (έτσι Νομίζουν) χωρίς να σκέφτονται ότι υπάρχουν και ο Κώοι, που Χάρη σε αυτούς κάθονται όπου κάθονται, ότι δεν γίνετε να ''φτιάξεις'' ένα νησί μονό για τους 3 μήνες που είναι η σεζόν.

Δεν καταλαβαίνουν ότι το νησί μαραζώνει χωρίς νεολαία, χωρίς διασκέδαση χωρίς χρήματα...

Δεν θα σας κουράσω άλλο σήμερα θα τα πούμε πάλι σύντομα κάποια αφορμή θα βρούμε πάλι.

Αλώστε μια βόλτα στην πόλη φτάνει.

"It is amazing to think after all that has happened in this country in the last few years, the last few decades, that so many people have this blind faith that government is our friend and therefore, so we don't need protections against it.
James Bovard "

Rock εναντίον Arizona

Πολλές οι αντιδράσεις, απο πολιτικούς, όσο και απο καλλιτέχνες προκάλεσε η νέα νομοθεσία, που αφορά τους μετανάστες στην πολιτεία της Αριζόνα η οποία έχει τεθεί ήδη σε ισχύ.  
Ο νόμος αυτός θεωρείται ότι είναι αρκετά αυστηρός, μιας κι επιτρέπει στις αστυνομικές αρχές να συλλαμβάνουν ανεξέλεγκτα οποιονδήποτε θεωρούν παράνομο μετανάστη.
Αξίζει να αναφέρουμε 'οτι στην Αριζόνα κατοικεί μεγάλος αριθμός ισπανόφωνων.Επίσης έχει δημιουργηθεί και site,το http://www.thesoundstrike.net/  που συγκεντρώνονται υπογραφές, και από απλούς πολίτες.Ενδεικτικά κάποια ονόματα καλλιτεχνών που συμετέχουν στην κίνηση
Cypress Hill,Zack de la Rocha,Joe Satriani,Serj Tankian,Rise Against,Massive Attack,Tenacious D,The Coup

Σε περίπτωση που κάποιοι το ξέχασαν..

Σήμερα είναι η μεγάλη μέρα του "Athens Pride 2010". Το party έχει ήδη ξεκινήσει απο τις 3:00 με μουσική και χορό.. Στο χώρο παρευρίσκονται και πολλές οργανώσεις με ειδικά περίπτερα όπου ενημερώνουν τους νέους για τα σεξουαλικά νοσήματα, όπως το AIDS κ.α.. Η εκδήλωση θα κορυφωθεί στις 6.00 όπου θα γίνει η "παρέλαση".. Οι παρευρισκόμενοι θα έχουν την ευκαιρία να ακούσουν απο κοντά την.. Έλενα Παπαρίζου και πολλούς γνωστούς Dj's..

Πηγή http://trelokouneli.blogspot.com/

Μηδέν στο πηλίκο

"αρκούμε να βγάζω τα προς το ζην, πιστεύοντας ακράδαντα στο δούνε και λαβείν. έχω ένα βάρος το λένε θάρρος, μπαταρία το άδικο και έτσι δε κλείνει ο φάρος.."

Καλημέρα