Η επιστροφή : System Of A Down

 

 

 Μεγάλη χαρά για χιλιάδες μουσικόφιλους, προκάλεσε η είδηση ότι οι System of a down επιστρέφουν, μετά την παύση που ανακοίνωσαν το 2006, έστω και για να δώσουν κάποιες συναυλίες.

Η επίσημη δήλωση εκ μέρους του γκρουπ ήταν η εξής : "We have no master plan of sorts -- we are playing these shows simply because we want to play together again as a band and for you, our amazing fans.

" Συγκεκριμένα αναφέρονται σε 10 show που έχουν ήδη ανακοινωθεί ότι θα συμμετέχουν για τον Ιούνιο του 2011, τα οποία είναι :  2 Ιουνίου στο Μιλάνο, 4 στην Νυρεμβέργη, 5 στο Rock am Ring, 6 στο Παρίσι, 9 στο Greenfield fest της Ελβετίας, 11 στο Download στο Donington, 13 στο Novarock της Αυστρίας, 15 στο Βερολίνο, 17 στο Metaltown του Gothenburg στην Σουηδία και 19 στο Provinssrock της Φινλανδίας.

Δεν ξέρουμε κατά πόσο μπορούμε να ελπίζουμε ότι μπορεί να έρθουν και στην Ελλάδα, αλλά και πάλι, όσοι πιστοί, αεροπλανάκι και όλες οι χώρες κοντά είναι! Από κει και πέρα, κανείς δεν ξέρει, αν θα έχουμε την χαρά να ακούσουμε κάποια καινούργια δουλειά , μελλοντικά, από το συγκρότημα.

Για Γέλια Η Για Κλάματα

… Αυτό αναρωτήθηκα όταν είδα την συγκεκριμένη εικόνα! Η οποία δείχνει σκουπίδια τα οποία βρίσκονται σε κάποια γειτονιά του Πειραιά και κάποιος είχε την ιδέα να τα στολίσει…!

     Πραγματικά, αυτή είναι μία στιγμή στην οποία δεν μπορείς να πεις με σιγουριά ποιος έχει μεγαλύτερο δίκιο, ο πολίτης που δεν είναι - δημόσιος υπάλληλος- στην υπηρεσία καθαρισμού και πρέπει αυτός και τα παιδιά του να ανέχονται όλη αυτή τη βρωμιά ή ο πολίτης που είναι - δημόσιος υπάλληλος - στην υπηρεσία καθαρισμού και ο οποίος έχει δίκιο να διεκδικεί τα δικαιώματα του, και έχει πολλά αφού κάνει κυριολεκτικά την πιο βρώμικη δουλειά, που όμως αφήνει τον εαυτό του, τα παιδιά του και όλους τους συμπολίτες του να ζουν παρέα με τα σκουπίδια ;

     Ο καθένας σίγουρα βγάζει τα δικά του συμπεράσματα από την παρούσα κατάσταση, αλλά προσωπικά πιστεύω ότι κάποιες δουλειές είναι πάνω από συμφέροντα και οτιδήποτε άλλο, και ίσως να είμαι λάθος σ’ αυτό που θα πω, παρόλα αυτά πιστεύω όποιος δεν μπορεί να καταλάβει το πόσο σημαντική δουλειά κάνει, ας αλλάξει δουλειά. Και δεν μιλάω μόνο για τους οδοκαθαριστές, αλλά και για τους γιατρούς, τους αστυνομικούς και τους περισσότερους δημόσιους υπαλλήλους. Και το συμβασιούχος ή μόνιμος, προσωπικά δεν μου λέει κάτι.

     

Πως κάτι τόσο υποτονικό, μπορεί να είναι τόσο χαρούμενο ;

 Αυτό ήταν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα όταν άκουσα το 'Nantes' από το συγκρότημα Beirut...

...και ενώ το τραγούδι έχει μια υποτονικότατη μορφή και ηρεμία, μετά από 2-3 ακούσματα και αφού μπήκα στη 'μουσική' του κομματιού, αισθανόμουν μια εφορία και μια χαρά! Μεγάλο ρόλο σ 'αυτό το κομμάτι, παίζει και η παρουσία της τρομπέτας, το οποίο θεωρώ ότι είναι ένα από τα πιο μελωδικά & όμορφα όργανα και συντελεί σημαντικά στην αίσθηση εφορίας! Άλλο ένα παρόμοιο δείγμα, με απουσία όμως της τρομπέτας, είναι και το 'Sex & Candy' από τους Marcy's Playground...

...το οποίο , όσο υποτονικό και αν ακούγεται, τόσο χαρούμενο μοιάζει!Και βέβαια, όλοι μας εάν κάτσουμε να το καλοσκεφτούμε, σίγουρα θα βρούμε παρόμοια παραδείγματα μουσικής και γενικότερα, ίδιου ύφους. Εξάλλου, αυτήν δεν είναι η μαγεία της μουσικής ;

Every Sunday Moods

Αυτή την Κυριακή και θα προσπαθήσουμε κάθε Κυριακή να σας κρατάμε συντροφιά με κάποιες ιδιαίτερες λίστες που ταιριάζουν στο mood της πιο χαλαρωτικής μέρας της εβδομάδας.

Η ομάδα του Underdog Radio θα προσπαθήσει να προσεγγίσει την Κυριακή μουσικά  και να  κάνει μία διαφορετική πρόταση στους φίλους της ξεκινώντας από το πρωί και τελειώνοντας αργά το βράδυ με τις πιο κυριακάτικες playlist.
Ελπίζουμε να σας αρέσει και θα θέλαμε τη γνώμη σας κατά τη διάρκεια στο E-mail (theunderdogradio@gmail.com), μέσω Facebook ΕΔΩ και μέσω του Shoutbox. Καλή ακρόαση.

Beady Eye - 'Bring The Light'

Το πρώτο single  της νέας μπάντας του Liam Gallagher, Beady Eye είναι έτοιμο. Φανερό ότι θέλει να προσεγγίσει τα 70's, εγώ λέω γιατί όχι.

A Look at Global Militarization

In 2009, the United States government spent some $650 billion on its military. This is more than the next 46 highest-spending countries combined. Much of this treasure ended up in the hands of profit-driven weapons manufacturers. In the following short film, Cultures of Resistance takes a brief look at the current state of what President Eisenhower famously called the “military industrial complex.” With the U.S. waging two wars overseas at the same time that millions of people are out of work at home, those pushing to reel in government spending and balance the budget would be wise to look carefully at bloated and unchecked military spending. 

Cultures of Resistance:  A Look at Global Militarization from Cultures of Resistance on Vimeo.

Πηγή

Εκλογές όπως πάντα

Οι Kyuss τον Μάρτιο στην Ελλάδα

Ναι ρε που..... μου.

Αυτό ξεφώνισα όταν έμαθα ότι επανασυνδέονται και έρχονται στην Ελλάδα οι Kyuss.

Reunion κατά 3/4 αφού ο μόνος που θα λείψει θα είναι ο Josh Home (Queens Of The Stone  Age), κατά τα άλλα οι John Garcia, Brant Bjork και Nick Oliveri και ο "νέος"  Bruno Fevery θα βρίσκονται στη σκηνή του Gagarin στις 25 Μαρτίου.

Ας ετοιμαστούμε  για βαριές και ασήκωτες Desert Rock μελωδίες από τους καλύτερους του είδους.

Thank You... Walkman

30 χρόνια ζωής και πολλά ήταν για το αγαπημένο μας Walkman.

Ποιος δεν έχει χρησιμοποιήσει αυτή την αγαπημένη συσκευή για να ακούσει τις διάφορες κασέτες που αγόραζε ή έγραφε. Μαζί στις εξωσχολικές, μαζί στο λεωφορείο, στη σκοπιά, αλλά και στο εφηβικό  δωμάτιο, όταν ήθελες να αράξεις μόνος σου.

Η Sony ανακοίνωσε πρόσφατα, πως σταμάτησε την παραγωγή και την πώληση του Walkman αφού προφανώς δεν τις αποφέρει κανένα κέρδος. Το Walkman που ξεκίνησε τη πορεία του στο Τόκιο, μπήκε στη ζωή μας το 1979 και πούλησε πάνω από 220 εκατομμύρια κομμάτια παγκοσμίως.

Τελικά αποδείχθηκε σκληρό καρύδι, αφού η παραγωγή της κασέτας έχει σταματήσει περίπου 15 χρόνια τώρα, αυτό συνέχισε να «ζει» μέχρι και σήμερα.

Σηματοδοτεί δε και ένα τέλος εποχής στον παραδοσιακό τρόπο αναπαραγωγής και ακρόασης της μουσικής και δίνει τη θέση του στα Mp3 Player και τα  I Pod της Apple.

 Όσοι λοιπόν έχετε κάπου καταχωνιασμένο ένα Walkman καλό θα ήταν να το προσέξετε γιατί αποτελεί πλέον κειμήλιο,  αλλά και αυτοί που δεν έχουν, ας ψάξουν για κανένα ξεχασμένο σε κανένα ράφι κάποιου καταστήματος.

Ελευθερία του Τύπου: στην 70η θέση η Ελλάδα

Την 70η θέση καταλαμβάνει η Ελλάδα στην ετήσια έκθεση της οργάνωσης «Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα» για την ελευθερία του Τύπου. Η χώρα μας, που υποχώρησε από την 35η, μοιράζεται την ίδια θέση με το Μπενίν, τη Βουλγαρία, τις νήσους Κομόρες και την Κένυα.
Η έκθεση επισημαίνει ότι η ΕΕ κινδυνεύει να χάσει τον ηγετικό της ρόλο την ελευθερία του τύπου. Δεκατρείς από τις 27 χώρες – μέλη μπορεί να κατατάσσονται στις 20 πρώτες θέσεις του σχετικού πίνακα, οι υπόλοιπες 14 ωστόσο δεν φαίνεται να εξελίσσονται το ίδιο καλά: η Γαλλία βρίσκεται στην 44η θέση, η Ιταλία στην 49η, η Ρουμανία στην 52η, ενώ Ελλάδα και Βουλγαρία βρίσκονται στην χειρότερη θέση απ' όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ωστόσο, έξι ευρωπαϊκές χώρες συνεχίζουν να μοιράζονται από το 2002 τις πρώτες θέσεις. Πρόκειται για τη Φινλανδία, την Ισλανδία, την Ολλανδία, τη Νορβηγία, τη Σουηδία και την Ελβετία, οι οποίες θεωρούνται πρότυπο όσον αφορά το σεβασμό των δημοσιογράφων και την προστασία των μέσων ενημέρωσης.
Οι Φιλιππίνες, η Ουκρανία, η Κιργιζία και η Ελλάδα καταγράφουν, μεταξύ άλλων, τη μεγαλύτερη πτώση. Στην Ελλάδα η πτώση αποδίδεται κυρίως στις επιθέσεις εναντίον δημοσιογράφων, ενώ αναφέρεται ενδεικτικά ότι η χώρα μας έρχεται μετά το Τόγκο, το Μπουτάν και την Τανζανία.
Η Κύπρος βρίσκεται στην 45η θέση και η Τουρκία στην 138η θέση. H Ρουάντα, η Υεμένη και η Συρία βρίσκονται μεταξύ των 10 χειρότερων παραβατών της ελευθερίας του τύπου.

Πηγή

Ποιος είπε ότι τα γαριδάκια κάνουν κακό;

Αν λοιπόν είστε από αυτούς που θα λέτε στα παιδιά σας να μην τρώνε γαριδάκια κλπ, δείτε το βίντεο και ξανασκεφτείτε το, μπορεί να βγει ένας καλλιτέχνης...

Dubstep: Put a bit of dub in your step

Ο λόγος για την αγαπημένη μου (μας - τους) Dubstep.

Η Dubstep ξεκίνησε να εμφανίζεται το 2000 και έχει γίνει ίσως η πιο γρήγορα ηλεκτρονική διαδεδομένη μουσική μετά το Rave ( για όσους ειδικά θυμούνται εποχές Μάνα-Raver στην Ελλάδα ). Είναι ένα πάντρεμα των Garage και Grime σκηνών του Λονδίνου.

Το όνομα εμφανίστηκε τυχαία σε ένα περιοδικό μετά από συνέντευξη των Ammunition Productions, οι οποίοι προσπαθούσαν να βρουν μια λέξη να περιγράψουν τους ρυθμούς που ήταν στην παραγωγή τους. Έτσι λοιπόν ο όρος έγινε κοινά αποδεκτός από όλους ( προφανώς τους άρεσε ) και εγένετο ένας νέος 'κλάδος' μουσικών ακουσμάτων.

Μέχρι το 2006 ήταν λίγο underground η όλη φάση, εκτός από όσους είχαν παρόμοια ακούσματα σε στυλ Grime / Hip Hop / Drum N Bass / Dub, Roots. Στην ουσία έγινε ευρέως γνωστό από την dj Mary-Anne Hobbs που έκανε εκπομπές στο Radio 1 και δημιούργησε και το πρώτο compilation CD με όνομα Warrior Dubz, μέχρι τότε όλα δίνονταν χέρι-χέρι ή κανείς δεν τα αγόραζε διότι το θεωρούσαν ανώριμο άκουσμα.

Αντίθετα με όλα τα υπόλοιπα είδη μουσικής η Dubstep έχει την ιδιομορφία πως δεν έχει standards ούτε στα BPM ούτε στους γενικούς ρυθμούς και τρόπο παραγωγής, το μόνο στάνταρ είναι το βαρύ bassline που εναλλάσσετε ρυθμικά και τα reese ( θα μιλήσουμε αλλού για αυτό ) που είναι κοινά και στην Drum N Bass.

Η Dubstep βεβαίως εξελίχθηκε σε ολόκληρη σκηνή, με Beatboxers, Painters, Street Artists, Breakdancers κ.λ.π. οι οποίοι μένουν πιστοί σε αυτήν ( δεν το βρίσκω σωστό αλλά ok ).

Τα τεχνικά της είναι απλά, 130-150bpm, συνήθως σε 2-step ήχους, με τη διαφορά όπως είπα και πιο πάνω δεν ακολουθεί τον κανόνα των 4bars, μπορεί οι μπότες να πάιζουν στα 1/4 αλλά το μπάσο να ξεφύγει στα 1/32, και αυτό το κάνει μοναδικό.

Τέλος όπως πάντα υπάρχουν αρκετά styles όπως Dark, Funky, Liquid ακόμα και Ambient στυλ Dubstep.

Για να μην σας μπλέκω παραπάνω ακούστε και μόνοι σας και θα καταλάβετε, σας δίνω 2 από τα προσωπικά μου αγαπημένα και θα καταλάβετε τη διαφορά μεταξύ Dubstep και Dubstep μόνοι σας.

TC - Where's My Money ( Caspa Remix ) - Δυνατό τρεχάτο Bassline


 

Blue Foundation - Eyes On Fire (Zeds Dead Rmx) - Στιχουργικό Dubstep αλλά με εξίσου Heavy Bassline.

The Nature of Battle

The Nature of Battle from Nat Dart on Vimeo.

Live

Τη Δευτέρα 20 Σεπτεμβρίου στις 23:00 LIVE εκπομπή στο Underdog Radio.

The Psykicks - Ignition Time

Φαίνεται ότι για κάποιες μπάντες μετράει περισσότερο η ποιότητα και όχι η ποσότητα.Υπέρμαχοι αυτής της νοοτροπίας πρέπει να είναι οι Psykicks.Οι Αθηναίοι Garage-Surfers έχουν στο ενεργητικό τους ένα και μόνο δίσκο,αλλά τι δίσκο.Μιας και συμπληρώνουν φέτος 10 χρόνια από το ξεκίνημα τους θα ασχοληθούμε με το Ignition Time.

Το Ignition Time κυκλοφόρησε το Σεπτέμβριο του 2006 από την ανεξάρτητη Sound  Effect Records και πρόκειται για  έναν αυθεντικό Garage και όχι μόνο δίσκο αφού μπλέκει με μεγάλη επιτυχία την Punk κουλτούρα αλλά και την Surf ανεμελιά της δεκαετίας των 60's.Αρκετά γρήγορες και psych beat συνθέσεις (ιδιαίτερα οι ορχηστρικές) που δεν αφήνουν περιθώρια αμφισβήτησης στον ακροατή ο οποίος βέβαια δεν σταματά να χτυπά μηχανικά το πόδι του σε όλη τη διάρκεια της ακρόασης δημιουργώντας  παράλληλα μία λάγνα αισθητική μεταξύ αυτού και του pick-up του.

Αγαπημένη στιγμή το Full Moon Highway με την συμμετοχή του Αλέξη Καλοφωλιά (Alex K.) των ιστορικών The Last Drive ο οποίος έχει αναλάβει και την παραγωγή.Ένας δίσκος βγαλμένος από το σκονισμένο πατάρι του Rock N Roll με όλη την ελληνική Underground μουσική κουλτούρα διάχυτη μέσα στα αυλάκια του βινύλιου.

Δυστυχώς οι Psykicks τον Απρίλιο του 2008 στο Rodeo Club έπαιξαν για τελευταία φορά μαζί.

 

7ο Χαριστικό Παζάρι από το ... xariseto.gr

Το xariseto.gr οργανώνει το 7ο ΧΑΡΙΣΤΙΚΟ ΠΑΖΑΡΙ στην πόλη της Θεσσαλονίκης.

Τα ρούχα, τα παπούτσια που έχουν φύγει από τη μόδα, τα παλιά παιδικά παιχνίδια, τα χιλιοδιαβασμένα βιβλία και οι μεταχειρισμένες μικροσυσκευές Που λειτουργούν δεν είναι για πέταμα … Με το σκεπτικό αυτό, το XARISETO.GR διοργανώνει στη Θεσσαλονίκη , για 7η φορά, δωρεάν παζάρι με τίτλο «Πάρε - δώσε», την Κυριακή 3 Οκτωβρίου, σε κλειστό χώρο (σε περίπτωση βροχής) που βρίσκεται μέσα στο Στρατόπεδο.

Στόχος του παζαριού είναι να καλυφθούν οι βασικές ανάγκες πολιτών, όχι όμως με τη μορφή της "ελεημοσύνης". Άλλωστε, τα παλιά για κάποιους αντικείμενα, που βρίσκονται στα πατάρια ή στοιβαγμένα στις ντουλάπες, μπορεί για κάποιους άλλους να αποδειχτούν χρήσιμα και πολύτιμα, ιδιαίτερα σ΄ αυτή την περίοδο.

Όσοι θα επισκεφτούν το παζάρι, που θα γίνει στο στρατόπεδο ΚΑΡΑΤΑΣΙΟΥ στην πολίχνη, θα έχουν τη δυνατότητα, από τις 9 το πρωί έως τις 7 το βράδυ, να αφήσουν τα παλιά τους αντικείμενα και παράλληλα να δουν εάν κάτι άλλο που θα βρίσκεται στο χώρο τούς είναι χρήσιμο.

Σύμφωνα με τους διοργανωτές, τα ρούχα και τα παπούτσια που θα διατεθούν στο παζάρι θα πρέπει να είναι καθαρά, τα παιχνίδια και τα βιβλία να είναι σε καλή κατάσταση, οι μικροσυσκευές να λειτουργούν και τα μικροέπιπλα να μην είναι ελαττωματικά.

Μετά απο τα 6 τελευταία επιτυχημένα παζάρια αναδεικνύει αυτή τη φορά το θέμα των πρώην στρατοπέδων της πόλης, που χρόνια τώρα δεν έχουν αποδοθεί στις τοπικές κοινωνίες και παραμένουν εγκαταλελειμμένα.

Παραστάσεις με μαριονέτες,

Δράσεις για παιδιά, κέφι, φαντασία, δημιουργία, επικοινωνία,

παζάρι ρούχων και βιβλίων και μικρών αντικειμένων…

Ζητούμε τη συμμετοχή..Διεκδικούμε το όνειρο…

Οι νέοι της πόλης συναντιούνται, συζητούν και οραματίζονται, μια πόλη φιλόξενη και ζωηρή, γειτονιές ζωντανές και δημιουργικές, κατοίκους ασυμβίβαστους και τολμηρούς…

Το event του group μας και το επίσημο

Έναρξη: Κυριακή, 3 Οκτωμβριου 2010 στις 9:00

Λήξη: Κυριακή, 3 Οκτωμβριου 2010 στις 21:00

Τοποθεσία: ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΚΑΡΑΤΑΣΟΥ, ΠΟΛΙΧΝΗ

Οδός: Λεωφόρος Στρατού

Πόλη: Θεσσαλονίκη, Πολίχνη

Προβολή Χάρτη

Φέρτε αντικείμενα, Ρούχα, Βιβλία, cd, Παιχνίδια και ότι άλλο δεν χρησιμοποιείται στο παζάρι του Xariseto.gr και πάρτε ότι σας είναι χρήσιμο!

Για περισσότερες πληροφορίες:

Τηλ. 231.2.203040 | Fax: 21.21.21.93.01

Site: http://www.xariseto.gr | Email: info @ xariseto.gr | Facebook event

-Υπαρχει παιδική χαρα για τα παιδια .

Θα μαζευουμε:

-Ληγμένα φάρμακα για ανακύκλωση

-Φαρμακα για αποστολές (σε γιατρούς)

-CD , DVD για ανακύκλωση

Σύντομα λεπτομέρειες και το πρόγραμμα

Πηγή

Die Welle

Το "κύμα" είναι μια ταινία σκηνοθετημένη από τον Γερμανό Dennis Gansel.
Η ταινία είναι βασισμένη στο βιβλίο του Todd Strasser "The Wave". Στην ταινία θα δούμε μέσα στα πλαίσια ενός πειράματος σε ένα σχολειό αν μπορεί να υπάρξει διδακτορία στην Γερμανία του σήμερα. Με αυτή την αφορμή ένας καθηγητής προσπαθεί να δείξει στους μαθητές ποσό εύκολα η μάζα να μπορεί να  επηρεάσει και να κατευθύνει κάποια πράγματα.

Η ταινία είναι πολύ κοντά σε μια άλλη Γερμανική στο Πείραμα "Das Experiment" Θα σας συνιστούσα να την δείτε με την πρώτη ευκαιρία που θα έχετε, γιατί έχει να μας πει πολλά και να μας βάλει σε πολλές σκέψεις. . .

 

Dictatorship naturally arises out of democracy, and the most aggravated form of tyranny and slavery out of the most extreme liberty.
Plato

Φεστιβάλ μουσικής - Σωτηρία της Γκιώνας

Γκιώνα / περιοχή Αγ.Τριάδα το Σάββατο 18 και την Κυριακή 19 Σεπτεμβρίου 2010.
Το φεστιβάλ θα περιλαμβάνει δύο μουσικές σκηνές για όλες τις «υπόγειες φυλές», ένα dance stageπου θα φιλοξενήσει όλες τις underground χορευτικές κουλτούρες (drum ‘n bass, dubstep, electro, progressive, psychedelic trance) και μια chill out area μέσα στο δάσος

Festival Artists:
[DRUM ‘ N BASS]
FUNXION COLLECTIVE, URBAN DANJA, MAGNUS 

[DUB]
DUB RIOTS, MONKEY MAN 

[DUBSTEP]
CREATIVE SPACE, KERNELCOREMODE, KINOMATIK, DIFFER

[PSYCHEDELIC TRANCE]

CRYSTAL ZERO, NIKITAS, ENTON, HYBRID, ALEXUNDER, NATURAL HIGH

Visual Art - Ambient projections: 
Global Eye, Void Network, Kinomatik

Η γιορτή θα ξεκινήσει νωρίς το απόγευμα του Σαββάτου, στις 19.00 

Την Κυριακή το μεσημέρι στις 13.00 θα γίνει συνέλευση/ενημέρωση από ακτιβιστές από την Κίνηση για την Σωτηρία της Γκιώνας και μετά θα συνεχιστεί το πάρτυ μέχρι το απόγευμα της Κυριακής   

ΠΡΟΣΟΧΗ :
Δεν ανάβουμε πουθενά φωτιά στο δάσος παρά μόνο στο σημείο που θα έχει προαποφασιστεί από την οργάνωση της εκδήλωσης. Συνεννοούμαστε με τους άλλους κατασκηνωτές σχετικά με αυτό και με ό,τι έχει να κάνει με την προστασία του δάσους. Δεν κόβουμε κλαδιά για την κεντρική φωτιά, μαζεύουμε από κάτω ξύλα. Το δάσος είναι για όλους αλλά χρειάζεται μεγάλη προσοχή. 

 Δεν πετάμε σκουπίδια. Μαζεύουμε τα δικά μας αλλά και τα σκουπίδια των άλλων. Θα υπάρχουν σακούλες για συλλογή σκουπδιών στο χώρο.

Ρουχισμός: Χειμωνιάτικος ρουχισμός για νύχτα στο δάσος.
Αδιαβροχα, βαρύ μπουφάν, πουλοβερ και αν είναι δυνατόν δεύτερο ζευγάρι παπούτσια / κάλτσες. Ο καιρός εκεί θα είναι πολύ διαφορετικός αυτή την εποχή και οι θερμοκρασίες το βράδυ χαμηλές. Οπωσδήποτε sleeping bag + σκηνή σε καλή κατάσταση και μεγάλη πλαστική επιφάνεια για να σκεπάσεις την σκηνή σου σε περίπτωση βροχής

Φαγητό / Προμήθειες: Θα υπάρχει αλκοόλ, μπύρες, αναψυκτικά και νερό. Κατά πάσα πιθανότητα δεν θα υπάρχει συλλογική κουζίνα (αν και γίνονται κάποιες προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση και θα προστεθεί την τελευταία στιγμή ενημέρωση σχετικά με αυτό στα μπλογκ), για αυτό φροντίστε να έχετε φαγητό και προμήθειες μαζί σας:

 Κοντινα σημεία για αγορές (mini market - κρεοπωλείο) είναι τα χωρία Καλοσκοπή και Παύλιανη. Επίσεις ενα όμορφο μέρος για επίσκεψη είναι το καταφυγειο-οιτη που βρίσκεται κοντά στο χώρο  http://www.katafygio-oiti.gr/ και διαθέτει και ποδήλατα.

Καλό θα ήταν να έχετε προμηθευτεί τα βασικά πριν ξεκινήσετε το ταξίδι.

No Smoking

Μπορεί κάποιοι να μην το έχουν συνειδητοποιήσει αλλά ο νόμος  κατά του καπνίσματος τέθηκε σε εφαρμογή από την 1/9.Ας ξεκαθαρίσω εξ αρχής ότι δεν είμαι χαζός και ξέρω τι βλαβερές  συνέπειες έχει αυτή η κακιά συνήθεια,βλέπετε υπήρξα και εγώ καπνιστής για αρκετά χρόνια στο παρελθόν.

Όλος ο  μηχανισμός ελέγχου λοιπόν  έχει πάρει σβάρνα bar ,καφετέριες ,κουτούκια και κάθε λογής καπνιστήρια ,επιβάλλοντας πρόστιμα (50 μέχρι 500 ευρώ για πελάτες-κακοποιούς , και  από 500 μέχρι 10.000 ευρώ για τους ιδιοκτήτες) που θα συντηρούν αποκλειστικά τον ίδιο τον ελεγκτικό μηχανισμό και αυτούς που τον απαρτίζουν.

Ας μην ξεχάσουμε και την τηλεφωνική γραμμή ρουφιανιάς που ήδη λειτουργεί και εισάγει νέα ήθη στην κοινωνία  μας.Και επειδή είμαστε Έλληνες δεν θα λείψουν και οι λαμογιές μεταξύ ιδιοκτητών οι οποίοι θα ρουφιανεύωνται  μεταξύ τους προκειμένου να βλάψουν ο ένας τον άλλον.

Προβάλετε πλέον ένα νέο μοντέλο ανθρώπου που δεν καπνίζει,δεν πίνει ,δεν διασκεδάζει ,δουλεύει 15 ώρες την ημέρα και πληρώνει τράπεζες,ένα μοντέλο ενός πλήρους αποστειρωμένου , άχρωμου ,άοσμου και φοβισμένου Έλληνα.

Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι το κάπνισμα θα επιτρέπετε στα καζίνο και στις υπερκλαμπάρες 

.Παράνομοι λοιπόν για ένα τσιγάρο και ο καπνιστής δέκτης ρατσισμού για ένα νέο τρικ της κυβέρνησης για να μαζέψει φράγκα αλλά και να δώσει ένα νέο 'πρόβλημα" στην κοινωνία για να παίζει και φυσικά να ξεχνιέται χωρίς να παίρνει...τζούρες από τα κανονικά προβλήματα.

South Of No North

Με αφορμή την τελευταία ανάρτηση σχετικά με την εκπομπή ‘Μουσική Τομή – Η Ανεξάρτητη Μουσική Σκηνή στην Ελλάδα’ ,αξίζει να αναφερθούμε σε ένα αξιόλογο συγκρότημα το οποίο εμφανίστηκε  στη συγκεκριμένη εκπομπή ,τους South Of No North. 

Οι South Of No North δανείστηκαν το όνομα τους από το ομώνυμο βιβλίο του C.Buckowski και εμφανίστηκαν τον Μάρτη του 1984 μπροστά σε κοινό .Οι πρόβες όμως είχαν ξεκινήσει μερικούς μήνες νωρίτερα.

Επηρεασμένοι από μπάντες όπως Stranglers, Birthday Party και κυρίως Bauhaus υιοθέτησαν έναν σκοτεινό αλλά και μελαγχολικό ήχο που έγινε γρήγορα αγαπητός στο αθηναϊκό και όχι μόνο κοινό.

Από το 1992 και μετά υπάρχει δύστυχος ένα διάστημα όπου το group παραμένει ανενεργό αλλά όχι διαλυμένο , ως το 2003 όπου επανεμφανίζονται στο gothic festival "Elfentanz 2 Festival".

Οι South Of No North κέρδισαν τη διαχρονικότητα μέσα στην ανεξάρτητη μουσική σκηνή και ακόμα μέχρι σήμερα πολλοί είναι αυτοί που τους παρακολουθούν και ακούν τους δίσκους τους.

Σύνθεση

Δανιήλ Γρηγοριάδης – φωνή, Μιχάλης Κράλλης - κιθάρα

Λεωνίδας Χρονόπουλος - κιθάρα, Μάκης Μπιθιμίρης - πλήκτρα

Βασίλης Κράλλης – πλήκτρα,Γιώργος Κουλούρης - Μπάσο

Φοίβος Περγιαλιώτης – Τύμπανα

Δυσκογραφεία

Lacrimae Christi - 1984 LP

Fell Frozen - 1986 LP

South Of No North - 1989 LP

Rajah - 1992 LP

Lacrimae Christi -2004 CD

 

Μουσική Τομή - Η Ανεξάρτητη Ροκ Σκηνή Στην Ελλάδα

Με ενθουσιασμό παρακολούθησα τυχαία χθες αργά το βράδυ στη ΝΕΤ την εκπομπή Μουσική Τομή του σκηνοθέτη και παραγωγού Γιάννη Κασπίρη με τίτλο Η Ανεξάρτητη Ροκ Σκηνή Στην Ελλάδα.

Η εκπομπή αναλύει και πραγματεύεται τα δρώμενα στη ελληνική ροκ και 'ροκ' μουσική σκηνή.Αν και η συγκεκριμένη εκπομπή είναι γυρισμένη το 1987 θα βρείτε πολλές ομοιότητες κυρίως με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν διαχρονικά τα ελληνικά συγκροτήματα στο να σταθούν και να γίνουν γνωστά.

Άσχετα αν στις μέρες μας τα συγκροτήματα γίνονται γνωστά μέσω Internet, υπάρχουν δυσκολίες όπως οι διανομή των δίσκων και οι ζωντανές εμφανίσεις  που πολλές φορές τα group δεν αποκομίζουν καθόλου κέρδος.Η εκπομπή ακόμα μιλάει και για τις δισκογραφικές εταιρίες,ανεξάρτητες ή μη και αναλύει το φαινόμενο με μία εξαιρετικά αντικειμενική ματιά.

Συμμετέχει ο Δημήτρης Πουλικάκος σχολιάζοντας με το δικό του μοναδικό στιλ ,αλλά και ο ραδιοφωνικός παραγωγός Χρήστος Δασκαλόπουλος όπως και τα συγκροτήματα Γενιά Του Χάους ,The Last Drive, Yell-o-Yell ,South Of  No North.

Η Underground ελληνική σκηνή και τα συγκροτήματα που την απαρτίζουν μπορεί να έμειναν Underground επειδή το επέλεξαν ή επειδή δυστυχώς έτυχε αλλά δε σημαίνει ότι πρέπει να είναι περιθωριοποιημένη.Ο όρος Underground είναι τιμητικός και δείχνει μουσική αγνότητα.

Δείτε την εκπομπή ΕΔΩ

Under Construction

Έχει σχεδόν φύγει και  Αύγουστος και το νησί παραμένει υπό κατασκευή.

Τα συνεργία του Δήμου ΄΄δουλευουν΄΄ υπερωρίες, δεν προλαβαίνει να τελειώσει ένα έργο και έχουν ανοίξει άλλα δυο.

Για ακόμα ένα καλοκαίρι το νησί μας είναι σαν εμπόλεμη ζώνη. Πέτρες , τρύπες φορτηγά και εκσκαφείς δεν λείπουν από καμία γειτονία του νησιού.

Ένα καλοκαίρι πέρασε και  μετά από μεγάλες δαπάνες για την κατασκευή των ποδηλατοδρόμων σχεδόν σε όλες τις κεντρικές οδούς της πόλη η τουρίστες εξακολουθούν και πηγαίνουν δυο δυο με τα ποδήλατα στην μέση του δρόμου,

Κάνοντας το κυκλοφοριακό πρόβλημα του νησιού μεγαλύτερο.

Σε αυτό το σημείο θέλω να θέσω κάποια ερωτήματά.

1)      Γιατί κύριε δήμαρχε μετά από τόση δαπάνη για ποδηλατοδρόμος πεζοδρόμια, και κολονάκια σε κάθε σταυροδρόμι του νησιού, δεν κάνετε και ένα Parking?

Με αυτά που έχετε κάνει έχετε στερήσει από τους πολίτες του νησιού κάποιες θέσεις Parking, Για τις οποιες δεν έχετε κάνει κάτι για αντικατάσταση, αντιθέτως βέβαια

στερήσατε κι άλλες θέσεις από την μεταφορά των οδηγών ΤΑΧΙ στο parking  της Μακρυγιάννη.

2)      Που θα σταθμεύσω το αμάξι / μηχανάκι μου Κύριε Δήμαρχε για να πάω να κάνω τις δουλειές μου στην πόλη χωρίς να παίξω κυνηγητό με τον δημοτικούς αστυνόμους?

3)  Ποιος είστε εσείς Κύριε Δήμαρχε που θα μου στηρίσετε την δυνατότητα που θα κυκλοφορώ. Δεν Μπορώ να καταλάβω προς τι όλα αυτά τα κολανάκια

σε όλους τους οδούς του νησιού, τι φοβάστε μην παρεκκλίνουμε την ΄΄πορείας ΄΄ σας? Κάντε μια βόλτα ένα μεσημέρι κατά της 12 μια βόλτα στην ακτή Κουντουριώτη θα νομίζετε ότι είστε στο Guantanamo με όλη αυτή την ζέστη και τα Κολονάκια. να σε βάζουν στην ΄΄σωστή ΄΄ πορεία.

Νησί είμαστε Κύριε Δήμαρχε και όχι Στρατόπεδο συγκέντρωσης. . . 

Υ.Γ. Έχω πολλά να πω ακόμα  . . .

Βρε πως αλλάζουν τα χρόνια !!!

The Social Network

You don't get to 500 million friends without making a few enemies.

This is the tagline for the new film "The Social Network", a story about the founders of the social-networking website, Facebook.

Share Comment Like or Delete

I'm going in for the kill....

 

^_^

Ακούστε το και όποιος λέει πως δεν υπάρχει Dubstep για τρελό σεχσ στη παραλία είναι

μέγας τρόμπας.....

Όταν θα γίνω παππούς....

 

^_^

Back to School

Είχα την ευκαιρία την περασμένη εβδομάδα και συγκεκριμένα την Τετάρτη 21 Ιουλίου 2010 να βρεθώ στο πολύ διαφορετικό μπάρ "ΤΩΡΑ Κ-44" στο Γκάζι της Αθήνας όπου είδα το τελευταίο καλοκαιρινό live των Wedding Singers πριν εξορμήσουν σε Κύθηρα και Νάξο.

Ο χώρος θύμιζε πιλοτή πολυκατοικίας, με κολώνες και γκράφιτι, παλιούς καναπέδες και πολυθρόνες των γιαγιάδων μας, με κρόσια και βελουτέ και παλιές τηλεοράσεις στιβαγμένες για ανακύκλωση . Ένα ποδήλατο κρέμεται πάνω από το μπάρ και ο μπάρμαν με Elvis μαλλί και γκρίζες ανταύγειες δεξιά και αριστερά, ταιριάζει απόλυτα με το στύλ του μαγαζιού. Ένα πιάνο βρίσκεται στο βάθος και δίπλα του η σκηνή έτοιμη για το live. Η τετραμελή μπάντα τριγυρίζει αναμέσά μας ντυμένοι ...για γάμο....προμηθεύονται κανάτες νερό (θα τους χρειαστεί αφού ήταν on stage τουλάχιστον 3 ώρες!) και ανεβαίνουν στην σκηνή λίγο μετά τις 22.30.

Το κοινό στην αρχή ήταν επιφυλακτικό αλλά μόλις ξεκίνησε η χορευτική μουσική 80s, 90s η διάθεση ανέβηκε και οι σόλες πήραν φωτιά. Ανάμεσα στα κομμάτια που ακούστηκαν ξεχώρισαν τα : Pump up the jam, Push it, Step by step, Touch me, Boys Boys Boys, Push the feeling on, Higher state of consiousness, Plastic dreams, Ein Zwei Polizei, I like to move it, Voodoo people μέχρι και το Scatman κατάφεραν! Οι Wedding singers  "πάντρεψαν" ήχους απο τα party των late 80s και ealy 90s με rock διάθεση και μας διασκέδασαν μέχρι σχεδόν τις 2.00πμ. με ελεύθερη είσοδο!

Κρίμα που δεν είχα φωτογραφική μαζί μου ωστόσο βρήκα ένα Video στο facebook από παλιό τους live για να πάρετε μια γεύση ΕΔΩ

Από ότι έμαθα εμφανίζονται το χειμώνα στο Σταυρό του Νότου. Μην τους χάσετε, αξίζει να τους δείτε, θα νοσταλγήσετε τις παλιές σας κασσέτες, θα θυμηθείτε party του σχολείου, τα παλιά σας All Star, το ατάρι και το nintedo game boy, τα πολύχρωμα κορδόνια, το μαλλί του Vanilla Ice και το παντελόνι του MC Hammer, το bikini της Sabrina,  το MTV στα καλά του, τη λακ για το χτένισμα της Κρυστλ από τη Δυναστεία, τα συνθεσάιζερ και σίγουρα θα περάσετε καλά ανεξάρτητα από οποιάδηποτε μουσικό ρεύμα και αν προέρχεστε.

Προσαρμόζομαι και Προσαρμόζω

Προς το Αρμόζων.

Σε κάθε γενιά ανατίθεται ο ρόλος της διατήρησης των παλαιών και αγαπητών μορφών,

αλλά επίσης και της συνετής επέκτασης και του εμπλουτισμού τους.

Κάθε κύκλος πρέπει να προσθέσει τους δικούς του καρπούς.

Καρπούς της δικής του έρευνας και αξιολόγησης.

Αξιολογώ τα καλά,σύμφωνα με την έρευνα και τη βιωματική μου εικόνα,και τα κρατάω.

Αποβάλλω,όμως,ότι θεωρώ μη χρήσιμο ή άνευ αξίας.

Καταστρέφω τις παλιές μορφές για να δημιουργήσω νέες,

αντάξιες μου.Εκείνο που χρειάζομαι στη διαδικασία αυτή

είναι η θέληση να αλλάξω,η γνώση τι να αλλάξω και η ικανότητα της προσαρμογής.

Χρειάζεται να αποφύγω τον κίνδυνο της αποκρυστάλλωσης με την πλαστικότητα και την διεύρυνση.

Αν όλα γύρω μου εγώ τα βρίσκω αντάξια μου ή είμαι τυχερός ευδαίμων ή έχω αποκρυσταλλωθεί,έχω παγιώσει το

περιβάλλον μου.

Ο κίνδυνος βρίσκεται στον δογματισμό και στην ακαμψία.

Ισχυρίζονται ότι η παλαιά τάξη πραγμάτων μεταβάλλεται.

Πράγματι μεταβάλλεται.Προς ποιά κατεύθυνση όμως ;

Μεταβάλλεται ως προς την ποσότητα,όχι ως προς την ποιότητα.

Είναι μία αλλαγή διάστασης και μορφής,και όχι ουσίας ή

βάσεως.

Αφαιρώντας τις προσθήκες του παρελθόντος που συσκοτίζουν και κηλιδώνουν,έχω την δυνατότητα να κτίσω

σε φωτεινές και ακηλίδωτες βάσεις.


Πηγή

Έχουν Φυλακισμενους 13χρονο και 15χρονο,Στις Φυλακές Κασσαβέτειας Βόλου,Για Μικροκλοπές...Την Ώρα Που Οι Κλέφτες Δημοσίου Χρήματος Είναι Ελεύθεροι!!!

«Δεν έχει κανένα νόημα να ζω.
Θέλω να πεθάνω.
Δεν μπορώ εδώ μέσα...».

Η κραυγή απόγνωσης ενός κρατούμενου στις φυλακές Κασσαβέτειας Βόλου, ηλικίας 13 ετών! Ο μικρός «εγκληματίας» πέρασε τα κάγκελα της φυλακής μαζί με τον 15χρονο αδερφό του, τον περασμένο Φεβρουάριο.
Τότε, που τα δύο ανήλικα αδέρφια, από τη Γεωργία, συνελήφθησαν στα Γιαννιτσά και καταδικάστηκαν για κλοπή μικροαντικειμένων συνολικής αξίας 10 ευρώ. Το δικαστήριο τους επέβαλε ποινή φυλάκισης ενός έτους, με επιβαρυντικό στοιχείο την εμπλοκή τους στο παρελθόν σε περιπτώσεις μικροκλοπών.
Το απαρηγόρητο κλάμα του παιδιού –από τις σπανιότατες, ίσως και μοναδική περίπτωση στην Ελλάδα, που τηρήθηκε ο μέχρι πρόσφατα ισχύον νόμος για φυλάκιση ανηλίκου 13 ετών- τράνταζε καθημερινά το σωφρονιστικό κατάστημα.
Μέχρι και οι κρατούμενοι αντέδρασαν ότι είδαν τους νέους συγκρατούμενους τους: δύο μικρά παιδιά. Οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι λύγιζαν μπροστά στους λυγμούς του παιδιού. Τις απειλές του για αυτοκτονία, ανάμεσα σε έναν κλαυθμό απελπισίας, άκουγαν καθημερινά μέλη της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, με τους οποίους επικοινωνούσε τηλεφωνικά, αναζητώντας ένα στήριγμα στο μαρτύριο που βίωνε.

Η Πρωτοβουλία, συνεχώς δίπλα του, κίνησε όλες εκείνες τις διαδικασίες για την αποφυλάκιση του παιδιού και μαζί και του αδερφού του, 15 ετών, ώστε ο μικρός να μη βρεθεί μόνος του στο δρόμο.
Μέχρι και πριν από μία εβδομάδα, στο υπουργείο ενημέρωναν ότι αναμένουν τη ψήφιση του νέου νόμου, που απαγορεύει τον εγκλεισμό ανηλίκων κάτω των 15 ετών.
Μέριμνα της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων δεν είναι απλά η αποφυλάκισή τους, αλλά η μετέπειτα μέριμνα, ώστε να ζήσουν κάτω από φυσιολογικές συνθήκες. Σε διαφορετική περίπτωση είναι βέβαιο ότι θα ξαναπέσουν στο «στόμα του λύκου»...
Πρόκειται για ένα από τα πολλά αρνητικά παραδείγματα της ποινικής μεταχείρισης που τυχαίνουν ανήλικοι παραβάτες στην Ελλάδα και δη αλλοδαποί, οι οποίοι κλειδώνονται σε κελιά φυλακών ακόμη και για ασήμαντες αφορμές, καθώς απουσιάζουν δομές φιλοξενίας και αναμόρφωσής τους.

Τη δική τους κόλαση βιώνουν οι ανήλικοι παραβάτες στις φυλακές Βόλου. Παιδιά μακριά από τις πατρίδες τους και τις οικογένειές τους, έγκλειστοι σε ένα γκρι κελί για τον σωφρονισμό τους... Να απειλούν με αυτοκτονία για ένα καφέ, να χαρακώνονται με ξυράφι για ένα τσιγάρο, να δίνουν μάχη για μία κάρτα για να ακούσουν την ξεχασμένη φωνή ενός οικείου τους προσώπου.
Το Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων στο Βόλο είναι χειρότερο ακόμη και από τις φυλακές ενηλίκων, λέει στον «Τ» το μέλος της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων Πάνος Λάμπρου.
Τα τηλέφωνα της Πρωτοβουλίας, στην Αθήνα, χτυπάνε καθημερινά από ανήλικους αλλοδαπούς φυλακισμένους του Βόλου, οι οποίοι αναζητούν τη σωτηρία τους.
Οι περιγραφές τους είναι συγκλονιστικές. Κοιμούνται στα πατώματα και πάνω στα θρανία του σχολείου που λειτουργεί μέσα στις φυλακές. Δεν έχουν σαπούνι να πλυθούν και χαρτί υγείας στις τουαλέτες. Το ποσό των 8 ευρώ για τους απόρους η οικονομική κρίση το μείωσε στα 6,2 ευρώ. Αδυνατούν να αγοράσουν ένα καφέ ή να καπνίσουν ένα τσιγάρο. Παρακαλάνε, κλαίνε και οδύρονται για ένα μόνο καφέ.
Με εξαίρεση τους υπηκόους Αλβανίας, τους οποίους έστω αραιά θα δεχθούν την επίσκεψη συγγενικού ή φιλικού τους προσώπου, οι υπόλοιποι δεν έχουν επισκεπτήριο. Κανείς δεν θα ταξιδέψει από τη μακρινή πατρίδα τους για να τους δει και να μιλήσει μαζί τους, να τους φέρει τρόφιμα και τσιγάρα.
Ελλείψει μεταφραστών και με δεδομένο το χαμηλό μορφωτικό τους επίπεδο, οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν την ποινή που πρέπει να εκτίσουν, ακόμη και για ποιο λόγο τους επιβλήθηκε. Δεν ξέρουν καν πόσο χρόνο θα κρατήσει αυτός ο εφιάλτης, που είναι αμφίβολο αν θα τους βοηθήσει να είναι «καλύτεροι» μετά την αποφυλάκισή τους.
Στα κελιά-κονσερβοκούτια, εξαιτίας του υπερπληθυσμού των κρατουμένων, αφού συνωστίζονται 160 άτομα, όταν η χωρητικότητα είναι 80 ατόμων, παραμένουν 27 ώρες την ημέρα! Ο προαυλισμός τους γίνεται κυκλικά ανά θάλαμο, προκειμένου να αποφεύγονται οι συγκρούσεις μεταξύ κρατουμένων διαφορετικής εθνικότητας.
Για 27 ώρες όχι μόνο δεν θα προαυλιστούν, αλλά θα παραμείνουν κλειδωμένοι στο κελί! Δηλαδή δεν μπορούν ούτε καν να περπατήσουν στους διαδρόμους των θαλάμων, όπως συμβαίνει στις φυλακές ανηλίκων.
«Είναι τρελό η κατάσταση σε μια φυλακή ανηλίκων να είναι χειρότερη από μία φυλακή ενηλίκων», αναφέρει ο κ. Λάμπρου, που ακούει καθημερινά την κραυγή απόγνωσης των κρατουμένων.

Όταν πριν από μερικές εβδομάδες μέλη της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων βρέθηκαν στις φυλακές ανηλίκων του Βόλου κατέγραψαν μια συγκλονιστική πραγματικότητα: περίπου 160 παιδιά μοιράζονται σε χώρο που προορίζεται για 80 κρατούμενους, από τα οποία τα 100 είναι άπορα, τα 113 έχουν την ιδιότητα του υπόδικου και όλα είναι μετανάστες.
Το σύνθημα που φώναζαν έξω από το Κατάστημα Κράτησης τα μέλη της Πρωτοβουλίας ήταν «ανοίξτε τα κελιά, να βγούνε τα παιδιά».
Σε μια παραλλαγή του συνθήματος που άκουσαν, οι κρατούμενοι φώναξαν από μέσα: «ανοίξτε τα κελιά, να μπούνε τα παιδιά». Ήθελαν να δουν τα άτομα που επισκέφθηκαν τη φυλακή και να μιλήσουν μαζί τους. Τελικά μετά από διαπραγματεύσεις τα μέλη της Πρωτοβουλίας συνομίλησαν με τον διευθυντή και αντιπροσωπεία των κρατουμένων.
Την επομένη ημέρα ο κ. Λάμπρου δέχθηκε ένα τηλεφώνημα ενός ανήλικου κρατουμένου των φυλακών Βόλου, που τον συγκλόνισε. Ενός υπηκόου Αλβανίας, που μιλούσε καλά την ελληνική γλώσσα: «Στεναχωρήθηκα πολύ που δεν ήρθατε μέσα και δε βρεθήκαμε. Γνωρίζοντας από νωρίτερα την επίσκεψή σας, προετοιμαζόμουνα μια εβδομάδα για να σας μιλήσω...», άκουσε τον κρατούμενο να του λέει.

Στις αρχές Ιουλίου, στη διάρκεια συζήτησης στη Βουλή του νομοσχεδίου για τις βελτιώσεις της ποινικής νομοθεσίας για τους ανήλικους δράστες, η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Λάρισας Ηρώ Διώτη, επικεντρώθηκε στις άθλιες συνθήκες κράτησης που επικρατούν στις φυλακές ανηλίκων αλλά και στην παντελή έλλειψη πρόνοιας και δομών έτσι ώστε να αποφεύγεται η φυλάκιση των ανηλίκων.
«Δε δίνετε ούτε ένα ευρώ για την υπόθεση αυτή και η οικονομική κρίση αυτό δεν το αθωώνει. Εδώ μιλάμε για ένα έγκλημα εις βάρος παιδιών ψυχών. Δεν υπάρχει πρόβλεψη και η ζωή των παιδιών αυτών θα συνεχιστεί τόσο τραγικά και τόσο απαράδεκτα. Παίρνετε σωστά μέτρα και για τις ποινές και για την προφυλάκιση, το αναγνωρίζουμε, αλλά είναι απλά μια σταγόνα στον ωκεανό», είπε απευθυνόμενη στον υπουργό.
Μιλώντας για τις συνθήκες κράτησης στις φυλακές ανηλίκων Βόλου τόνισε ότι ξεπερνούν κάθε φαντασία:
«Πώς μπορεί να μην καλλιεργείται η ψυχή των παιδιών με αγριότητα και θυμό, όταν βγαίνουν στον προαύλιο χώρο μετά από 27 ώρες και δεν υπάρχει τίποτα, τίποτα απολύτως, εκτός από τσιμέντο; Ούτε παγκάκι, ούτε καρέκλα, ούτε βράχος, ούτε πέτρα για να καθίσουν.
Πώς μπορεί να υπάρχει σωφρονισμός, όταν για λόγους οικονομικής κρίσης έχουν κοπεί όλα τα προγράμματα που υπήρχαν και γίνονταν μέσα στη φυλακή;
Εδώ, δυστυχώς, μιλάμε για φοβερά πράγματα. Αν συγκρίνουμε τη φυλακή του Βόλου των ανηλίκων με τη χειρότερη φυλακή των ενηλίκων -θέλετε τη Κέρκυρα, θέλετε τα Γρεβενά, θέλετε την Αλικαρνασσό;- οι φυλακές ανηλίκων του Βόλου είναι χειρότερες.
Εξοργίζεσαι και έξω που είσαι. Σκεφθείτε τα παιδιά που ζουν αυτά στα πετσί τους κάθε μέρα.»

Σήμερα βρίσκονται πίσω από τα κάγκελα πάνω από 500 ανήλικοι παραβάτες, αριθμός που αυξάνει σταθερά την τελευταία πενταετία, καθώς σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Δικαιοσύνης, οι φυλακισμένοι ανήλικοι το 2005 ήταν 445, το 2006 420, το 2007 376, το 2008 446 και το 2009 520.

Βάσω Σαμακοβλή

Πηγή 

Συλλυπητήρια

Συνήθως μετά από τέτοια γεγονότα όπως η δολοφονία του Σωκράτη Γκιόλια ,θέλω να περνάνε λίγες μέρες πριν γράψω κάτι. Είναι καλό γιατί σου φεύγουν λίγο τα νεύρα και γιατί δεν είναι ωραίο να μιλάς ή να γράφεις εν θερμό.

Όχι δεν θα το παίξω αγανακτισμένος Έλληνας και άλλα τέτοια γραφικά και ούτε θα πω ποιοι τον σκότωσαν και τι κίνητρα είχαν,που να ξέρω? Τα γεγονότα όμως μέχρι εδώ είναι συγκεκριμένα και ας τα δούμε.

Δεν ήξερα τι άνθρωπος ήταν ο Γκίολιας αλλά όσοι τον ξέρανε λένε ότι είχε καλούς φίλους αλλά και ορκισμένους εχθρούς. Εμένα μέσα από το τρωκτικό πάντως ,μου άρεσε η δουλειά του ,μου άρεσε αυτό το ελεύθερο “βήμα” που έδινε σε όλους ,μαζί με τις όποιες υπερβολές του αλλά και με τις όποιες ενστάσεις μπορεί να είχα κατά καιρούς.

ΔΥΣΤΙΧΩΣ από τη στιγμή τις δολοφονίας του πιστεύω ότι όλοι τον μάθαμε καλύτερα. Ούτε ο ίδιος δεν θα το πίστευε ότι όλοι αυτοί που πολεμούσε χρόνια,οι συστημικοί δημοσιογράφοι ,τώρα θα λυπούνται για το χαμό του,και θα επιδίδονται σε ακατάσχετη μπουρδολογία. Που να ήξερε ότι ο θάνατος του θα γίνει ένα καλό “θέμα” μέχρι να ξεφυτρώσει το άλλο. Οι ίδιοι που σαστίζουν για τη δολοφονία ενός blogger και τον αναγνωρίζουν ως ανεξάρτητο και μάχιμο δημοσιογράφο ,μετά από τρία λεπτά ανασύρουν πάλι το θέμα περί ανωνυμίας τον blog.

Και όλο μισόλογα,όλο δεν καταλαβαίνουν ,πάντα τους σοκάρουν οι λέξεις και όχι οι πράξεις και σαν κοράκια έτοιμοι να εμπορευθούν πάνω από ένα τραγικό συμβάν τα πάντα γιατί όλα πωλούνται και όλα αγοράζονται,συνειδήσεις,πιστεύω ,ακόμα και ο θάνατος.

Στήνουν έναν δακρύβρεχτο τύλε-θρήνο για έναν άνθρωπο που ποτέ δεν χώνεψαν και πάντα κατέκριναν τη δουλειά του γιατί είχε αρχίσει ο κόσμος και τους έπαιρνε χαμπάρι και δεν τους έβλεπε πια στην TV αλλά διάβαζε τρωκτικό.

Η δολοφονία του Γκιόλια είναι η συνέχεια ενός ανεξέλεγκτου κύκλου αίματος που έχει ανοίξει τα τελευταία χρόνια αφού διανείουμε την χειρότερη περίοδο της χώρας στη μεταπολίτευση. Ένα κράτος που δεν ξέρουμε από ποιόν διοικείται και ένα δημοκρατικό έκτρωμα που δολοφονεί.

Η Ελλάδα του σήμερα αποπνέει θάνατο ,τη βρίσκει με τραμπουκισμό ,αυνανίζεται με τσόντες με πουτανίτσες που ούτε για τσόντα δεν κάνουν καίγεται από εμπρηστές φαντάσματα και έχει καημό η εθνική ομάδα να βάλει ένα γκολ στο Mundial.

Συλλυπητήρια λοιπόν σε όλους μας και όχι μόνο για τον Γκιόλια ,συλλυπητήρια γιατί ίσως δυστυχώς να έχουμε καταφέρει να έχουμε την Ελλάδα που αξίζουμε.

Γαμημένα σπίτια, όμορφα καίγονται

Ήλπιζα φέτος που η οικοδομική δραστηριότητα ελαχιστοποιήθηκε λόγω της κρίσης, να μειωνόταν παράλληλα και η γαμημένη συνήθεια ορισμένων άπληστων να καίνε ότι βρουν μπροστά τους για την καλλιέργεια… οικοπέδων, αλλά εις μάτην.

Δεν αμφισβητώ το γεγονός πως ορισμένες πυρκαγιές οφείλονται είτε σε ανθρώπινα λάθη, είτε στις καιρικές συνθήκες, δεν είμαστε όμως παιδάκια. Όλοι γνωρίζουμε τι συμβαίνει, αλλά και τι θα συμβεί στη συνέχεια. Δεν τελειώνει εδώ η ιστορία και ούτε πρόκειται.

Μέσα σε όλο αυτό το χάος που έχει… θεσμοθετηθεί κάθε καλοκαίρι, είδα κάτι που μου προκάλεσε μια μικρή σαδιστική ικανοποίηση.

Η φωτογραφία αυτή…

Ο κάτοχος αυτού του πανέμορφου σπιτιού βρίσκεται προφανώς σε δύσκολη θέση. Την κέρδισε όμως με το σπαθί του. Είναι τόσο άθλιος και ηλίθιος, που νόμιζε πως η πυρκαγιά που προκλήθηκε κάποτε για να χτιστεί το σπίτι του, θα ήταν η τελευταία στην περιοχή του.

Το κακό είναι πως αυτός, αλλά και πολλοί ομοιοπαθείς του θα βγουν στην τηλεόραση και θα κλαίνε με μαύρο δάκρυ, χωρίς ίχνος ευθύνης και τύψεων. Το ακόμα πιο κακό είναι πως είτε θα δικαιωθούν στο τέλος, είτε λόγω της εύρωστης οικονομικής κατάστασης τους, η ζωή τους θα συνεχιστεί κανονικότατα, χωρίς να τους γίνει το μάθημα, πάθημα.

Σίγουρα όλοι εσείς που διαβάσατε αυτό το κείμενο, θα συμφωνείτε. Ακόμα κι εσείς που έχετε ένα σπίτι σαν κι αυτό (δεν μπορεί, όλο και κάποιοι θα έχετε).

Άλλοι πάλι, θα έχετε φίλους που έχουν ένα τέτοιο σπίτι. Όπως κι εγώ, αλλά ποτέ δεν πήρα το θάρρος να τους «κράξω». Δεν το έκανα, κυρίως για να μη χαρακτηριστώ κομπλεξικός που δεν έχω κι εγώ… Κάτι τέτοιες μικρές σκέψεις είναι που μας κάνουν συνυπεύθυνους.

Λεζάντα φωτογραφίας
Κλείσιμο με ιστορική ατάκα από Λαζόπουλο: Οι πυρκαγιές έφτασαν τις αυλές των σπιτιών. Τα σπίτια όμως πως έφτασαν εκεί;

Πηγή drseeng.com

Νταμπ Στεπ;

Με αφορμή τις νέες μουσικές μου συλλογές, σε λίγες μερούλες θα σας ανεβάσω ένα Dubstep Mix και θα πούμε και λίγα λογάκια για αυτό το ιδιόμορφο "κίνημα" αλλά ως in f00kin love right now man θα σας δώσω μια γεύση, και παρακαλώ αν βρείτε μια τέτοια μορφή να χορεύει σε τέτοιους ρυθμούς παρακαλώ στείλτε τη μου να γεράσουμε μαζί.

Crank your fuckin speakers, this shit is about to blow

Car Pooling

Σήμερα στη Αθήνα ύστερα από μια διαδρομή προς το Αττικό Πάρκο και επιστροφή προς Δουκίσσης Πλακεντίας και με αφορμή την κίνηση και τον 1 οδηγό πάντα μέσα στο αμάξι - κουβεντιάζαμε με κάποιους συγκοινωνιολόγους και έμαθα για το Car Pooling. Τι είναι? Ουσιαστικά αν εγώ έχω να πάω αύριο στην Γλυφάδα για μια συναυλία και φεύγω από Χαλάνδρι, μπορώ να ψάξω και να βρω ποιος άλλος θα ακολουθήσει την ίδια διαδρομή και να πάμε παρέα! Πόσο όμορφη κίνηση. Το carpooling είναι ένας όρος που έχει επικρατήσει διεθνώς για το «μοίρασμα» μιας διαδρομής με άλλους που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση.Tο carpooling, μάλιστα, αρχίζει να λαμβανει μορφή μαζικού κινήματος,
Ουσιαστικά ο καθένας μπορεί να δημιουργήσει μια σελίδα για ένα event, μια συναυλία, μια αθλητική διοργάνωση, μια κοινωνική συγκέντρωση, ή οτιδήποτε άλλο προσελκύει πολύ κόσμο και από τη στιγμή που καταχωρείται, οι χρήστες μπορούν να εκδηλώνουν ενδιαφέρον, δηλαδή να προσφέρουν ή να ζητούν ταξίδι από και/ή προς το Event.Το κόστος είναι θέμα διαπραγμάτευσης. Συμφωνείς σε μια τιμή με τον οδηγό ή/και τον επιβάτη πριν την αναχώρηση. Για να συμμετέχεις πρέπει να γραφτείς και να παρέχεις φυσικά όλα τα στοιχεία σου για ευνόητους λόγους.

Διαβάστε περισσότερες πληροφορίες και διαδώστε το!

http://www.carpooling.gr/

Τι είδαμε στο Ejekt Festival

Πάει και το Ejekt Festival, έγινε ιστορία και πάμε γι'άλλα καλοί μου φίλοι.Οι Underdogs έδωσαν το παρών στο πολυαναμενόμενο γεγονός το οποίο άφησε ανάμικτα συναισθήματα σε όλους μας.Ας τα πάρουμε με τη σειρά ώμος.

Ας μας συνχωρίσουν οι φίλοι μας οι Zebra Tracks που δεν τους ακούσαμε καθόλου αλλά και οι Σέρβοι Obojeni Program που τους ακούσαμε λίγο αλλά όπως καταλαβαίνετε είχαμε και την πίεση χρόνου αφού έπρεπε να συντονιστούμε όλοι η παρέα για να φτάσουμε στο Φάληρο.
Οι Αμερικάνοι Bad Religion αποδείχθηκαν Άγγλοι στο ραντεβού τους και λίγα λεπτά μετά τις 8 έκαναν την εμφάνιση τους πάνω στη σκηνή.Δυναμικοί και γεμάτοι ενθουσιασμό  έδειχναν να διασκεδάζουν αρκετά την 30η επέτειο τους προσφέροντας μας ένα live Best Of που η αλήθεια είναι το διασκεδάσαμε πολλή.Αυτό που δεν διασκεδάσαμε ήταν ο κακός ήχος που είχαν σε όλη τη διάρκεια της εμφάνισης τους όπως και τα υπόλοιπα συγκροτήματα.

Αφού τελειώσαν Bad Religion και μετά από ένα μικρό διάλυμα  εμφανίστηκε το group που μάλλον οι περισσότεροι ήθελαν να απολαύσουν.Οι Faith No More έδειξαν από την αρχή ότι η βραδιά τους ανήκει και ο θεότρελος Mike Patton βάλθηκε να μας τρελάνει όλους με την σκηνική παρουσία του και να μας θυμίσει ότι οι F.N.M. είναι μία από τις σημαντικότερες studio αλλά και από τις δυνατότερες live μπάντες των τελευταίων δεκαετιών.Δεν έλειψαν τα γνωστά του παιχνίδια με τη φωνή του και η αστείρευτη ενέργεια του αλλά δεν θα καταλάβουμε ποτέ γιατί έσπαγε πιάτα επί σκηνής (ίσως να το είδε σε κανένα μπουζουξίδικο την τελευταία φορά που ήρθε στην Αθήνα) σε συνδυασμό με το άκυρο παίξιμο της μελωδίας από το γνωστό έργο του Βαγγέλη Παπαθανασίου Δρόμοι της Φωτιάς.Το μόνο σήγουρο είναι ότι οι F.N.M. απέκτησαν ακόμα περισσότερους οπαδούς μετά απο αυτό το Live και φυσικά κέρδισαν το σεβασμό όλων.

Και αφού μας αποχαιρέτισαν οι ασπροντυμένοι  F.N.M. και είμαστε έτοιμοι να υποδεχθούμε τούς UNKLE ξαφνικά σχεδόν οι μισοί θεατές εξαφανίστηκαν.Δεν ξέρω γιατί!Ίσως ήθελαν να προλάβουν τη συγκοινωνία αφού η ώρα είχε περάσει,ίσως και να μην ήταν fan των Βρετανών.Η ουσία είναι ότι οι UNKLE έπαιξαν μπροστά σε ένα ολιγάριθμο και ψυχρό κοινό.Όλες οι φιλότιμες προσπάθειες της μπάντας έπεσαν στο κενό αφού λόγοι ήταν αυτοί που το διασκέδαζαν.Οι UNKLE πάντως τα έδωσαν όλα πάνω στη σκηνή και αυτό πρέπει να το πούμε καθώς είχαν ακόμη έναν αντίπαλο...τον κακό ήχο.Οι UNKLE είναι ένα group που πρέπει να ξεδιπλώσει τις αρετές του σε έναν μεγάλο και ανοιχτό χώρο με εντυπωσιακά εφέ και σκηνικά που θα αναδείξει την ιδιαίτερη μουσική τους.

Για να κλείσουμε λοιπόν, χαιρόμαστε ιδιαίτερα που τα κακός κείμενα των περασμένων ετών στα φεστιβάλ έχουν περάσει ανεπιστρεπτί.Μιλάω για μικρές εισόδους που έπρεπε να περάσει χιλιάδες κόσμος αλλά και η δύσκολη πρόσβαση στα bar.Υπάρχουν όμως άλλα ,όπως ο κακός ήχος που δεν λείπει σχεδόν από καμία συναυλία και ο κακός εξαερισμός.Κάτι ακόμα που πρέπει να σταθούμε είναι ότι η επιλογή συγκροτημάτων με τελείως διαφορετική μουσική είναι δίκοπο μαχαίρι.Ναι μεν μαζεύεις κόσμο με διαφορετικά γούστα αλλά υπάρχει πάντα κίνδυνος να συμβεί ότι συνέβη με τους UNKLE.Το πιο θετικό της βραδιάς ήταν ότι όλα τα συγκροτήματα έδωσαν το καλύτερο τους εαυτό πράγμα που σημαίνει ότι και αυτοί μας υπολογίζουν και μας θεωρούν έναν καλό προορισμό.

Τέλος ευχαριστώ την παρέα που μοιραστήκαμε αυτή τη βραδιά και  δεν χάνει ποτέ ευκαιρία για καλή μουσική.Τα λέμε στο επόμενο live.

What would you do?

Ξυπνάς το πρωι, σηκώνεσαι, πας στο μπάνιο, πλένεσαι, φτιάχνεις καφέ. Τι σκέφτεσαι? Πως ήταν το βράδυ? Πώς θα είναι η μέρα? Πώς θα ξαναγυρίσεις στο κρεβάτι? Βαριέσαι να πας δουλειά? Χτυπάει το κινητό? Άν ξύπναγες και είχε αντίστροφη μέτρηση το χρόνο που σου απομένει στην καρδιά σου τι θα σκεφτόσουν διαφορετικά? Τι προλαβαίνεις να κάνεις? Τι θα έκανες? Τι θα έκανα? Με αφορμή τη συναυλία των Unkle στην Αθήνα αύριο Τρίτη και 13 και το φοβερό videoclip του Burn My Shadow σκεφτείτε τη μέρα διαφορετικά. Ξύπνα και κάνε κάτι διαφορετικό από τη ρουτίνα και την καθημερινότητα. Το countdown έχει ήδη ξεκινήσει χρόνια πριν. Δεν ξέρω αν πλησιάζει το τέλος αλλά σίγουρα αυτό που ζούμε είναι το τώρα και όχι το αύριο και όχι το χτες. Και το τώρα ήδη έχει περάσει....

I have burned my tomorrows
And I stand inside today
At the edge of the future
And my dreams all fade away 

 

 

Marina and the Diamonds

Μαρίνα-Λαμπρινή Διαμάντη, ή αλλιώς Marina and the Diamonds.

Όπως λέει και στο My Space "Ι'm Marina. You are the Diamonds".

Γεννήθηκε από Έλληνα πατέρα και Ουαλή μητέρα στο Abergavenny της Ουαλίας και γνώρισε δημοσιότητα όταν έφτασε Νο 2 στη λίστα BBC Sound of 2010 με πρώτη την Ellie Goulding. Το Sound of.... ξεκίνησε το 2003 από την ιστοσελίδα του BBC News, και γίνεται κάθε χρόνο με σκοπό τη αναζήτηση νέων -πολλά υποσχόμενων- μουσικών ταλέντων.

Η ίδια αναφέρει ότι έχει επηρεαστεί από συγκροτήματα όπως Blondie, Patti Smith, The Distillers, Nirvana, PJ Harvey αλλά ακόμα και από τη Britney Spears και τη Madonna. Μουσικοί κριτικοί τη θεωρούν μέρος του New Wave Pop και η ίδια λέει ότι ο ήχος της μπορεί να είναι διαφορετικός επειδή δεν προέρχεται από μουσική οικογένεια και στην πραγματικότητα δεν ξέρει τι κάνει! Σε συνέντευξή της στη Guardian δηλώνει "I suppose I'm an indie artist with pop goals".

Θυμίζει Katy Perry και ίσως Gwen Stefani όταν ήταν με τους No Doubt και συνδυάζει Vintage & Cheerleader & Cartoon χαρακτηριστικά με το δικό της γλυκό μοναδικό τρόπο.

Δείτε το καινούριο της κομμάτι εδώ

«Μαρίζα»

Ένα ευχάριστο animation video με την ιστορία της «Μαρίζα» ,ένα συμπαθητικό γαϊδουράκι που αρνείται να ανέβει φορτωμένο, στην Άνω Χώρα ενός Ελληνικού νησιού .Βέβαια ο καταφερτζής ιδιοκτήτης της βρίσκει τον τρόπο να την πείσει αλλά με απρόβλεπτα αποτελέσματα.
Μία βραβευμένη δημιουργία του Κωνσταντίνου Κρυστάλλη.

Μπορώ;

Γίνεται στην επόμενη ζωή μου να βρίσκομαι σε αυτήν την εποχή με μια pre-ABBA γκόμενα και να ακούω τέτοιες μουσικάρες ε; ε;ε;ε;ε;;;;;;

ΜΠΟΡΩ;

Αφιερωμένο στον κολλητό Don λόγω των λυρισμών του κομματιού.

Wheres your mama gone? (Wheres your mama gone?)
Little baby Don (Little Baby Don)
Wheres your mama gone? (Wheres your mama gone?)
Far, far away 

Βοηθάτε Αλλήλους

Να σας πω μια ιστοριούλα; Θα σας την πω. Την έχω και για εφημερίδα ένα πράγμα...

Φτάνω εχθές το πρωί στην δουλειά και βρίσκω μεταξύ πεζοδρομίου και δρόμου ένα παλικαράκι δεν θα ήταν πάνω από 23 χρονών να έχει κόψει στον ύπνο ημίγυμνος και 12 νοματαίους να τον κοιτάνε σαν βλάκες και αποφάσισα να τον ξυπνήσω μιας και είχε γίνει ο περίγελος της γειτονιάς πράγμα που δεν είναι ούτε ωραίο ούτε αρμόζει στην Κω του 2010 θα έλεγα. Δεν ξυπνούσε με τίποτα λοιπόν ο πιτσιρικάς και παρατήρησα πως είχε και την μετά της κραιπάλης αφυδάτωση, σαν καλός άνθρωπας και όχι τρι-μάλακας σαν τους γύρω πήρα το νοσοκομείο τηλέφωνο να πάρουν το παιδί για κάναν ορό γιατί μπορεί να ήταν και χτυπημένος. Ιδού το πρώτο τηλεφώνημα:

-Εγώ:  Ναι καλημέρα από ####### παίρνω τηλέφωνο, Μήπως γίνετε να στείλετε ένα ασθενοφόρο γιατί βρήκα ένα παιδί στο δρόμο προφανώς μεθυσμένος αλλά έχει αφυδατωθεί και θα χρειάζεται κάποια περίθαλψη; Δεν ξέρω αν είναι και χτυπημένος ούτε πόσες ώρες είναι στον ήλιο.

-Απάντηση: Το ασθενοφόρο είναι απασχολημένο και μαζέψαμε 8 μεθυσμένους εχθές το βράδυ δεν μπορούμε άλλους. Αφήστε τον εκεί.

-Εγώ: Συγνώμη είμαστε με τα καλά μας; Θα αφήσω το παλικάρι μέσα στη μέση του δρόμου γιατί εσείς δεν αντέχετε άλλους μεθυσμένους;

-Απάντηση: Θα σηκωθεί κάποια στιγμή μόνος του, ή αν είναι ελεύθερο το ασθενοφόρο θα περάσει.

Τα παίρνω στο κρανίο λοιπόν, βγαίνω με ένα μπουκάλι νερό και διώχνω και τους φλώρο κράχτες που κάνανε σαν να μην είχαν μεθύσει ποτέ και όλο αυτό το σκηνικό 'ήταν του διαβόλου'. Πήγα τον πιτσιρικά στον ίσκιο και μετά από 10 λεπτά περίπου κατάφερα και τον ξύπνησα για να πιει έστω λίγο νερό. Τον ρώτησα με τα πολλά αν είναι και χτυπημένος / πονάει κάπου, αν μπορεί να περπατήσει να πάει εκεί που μένει κλπ και έκατσα περίπου μισή ώρα μαζί του να λέμε αερολογίες για να μην τον πάρει πάλι ο ύπνος μέχρι να συνέλθει εντελώς και να φύγει. Μόλις τελείωσε όλο το νερό πραγματικά σηκώθηκε με ευχαρίστησε και τράβηξε για το σπίτι του, να ναι καλά το παλικάρι.

Παίρνω πάλι στο νοσοκομείο τηλέφωνο σαν σωστός άνθρωπος να ενημερώσω ότι έφυγε και φαινόταν καλά, και η απάντηση που πήρα ήταν "Με ποιο δικαίωμα κρίνετε σωστό να φύγει από το σημείο που ήταν απο τη στιγμή που δεν είστε γιατρός, παίρνετε εσείς την ευθύνη αν πάθει κάτι;" και το λοιπό κράξιμο.

Τώρα ποιος φταίει εγώ που βοήθησα όταν τον βρήκα ή αυτοί που υποτίθεται είναι εδώ για να μας βοηθούν όταν θα χρειαστούμε ιατρική περίθαλψη και προφανώς θα μας πετάνε σαν το μπαλάκι από εδώ και από εκεί.

Για να κλείσω, επειδή η τύπισσα στο τηλέφωνο με τρέλανε και έβραζα, πήγα στο νοσοκομείο μιας και δεν μου έλεγε όνομα και όταν είπα ποιος είμαι μου το έπαιζαν και τρελίτσα ότι δεν πείρα και ποτέ τηλέφωνο.

Βγήκα και τρελός και φταίχτης και μαλάκας.

Αλλά! Δεν πειράζει εγώ βοήθησα!