Να σας πω μια ιστοριούλα; Θα σας την πω. Την έχω και για εφημερίδα ένα πράγμα...
Φτάνω εχθές το πρωί στην δουλειά και βρίσκω μεταξύ πεζοδρομίου και δρόμου ένα παλικαράκι δεν θα ήταν πάνω από 23 χρονών να έχει κόψει στον ύπνο ημίγυμνος και 12 νοματαίους να τον κοιτάνε σαν βλάκες και αποφάσισα να τον ξυπνήσω μιας και είχε γίνει ο περίγελος της γειτονιάς πράγμα που δεν είναι ούτε ωραίο ούτε αρμόζει στην Κω του 2010 θα έλεγα. Δεν ξυπνούσε με τίποτα λοιπόν ο πιτσιρικάς και παρατήρησα πως είχε και την μετά της κραιπάλης αφυδάτωση, σαν καλός άνθρωπας και όχι τρι-μάλακας σαν τους γύρω πήρα το νοσοκομείο τηλέφωνο να πάρουν το παιδί για κάναν ορό γιατί μπορεί να ήταν και χτυπημένος. Ιδού το πρώτο τηλεφώνημα:
-Εγώ: Ναι καλημέρα από ####### παίρνω τηλέφωνο, Μήπως γίνετε να στείλετε ένα ασθενοφόρο γιατί βρήκα ένα παιδί στο δρόμο προφανώς μεθυσμένος αλλά έχει αφυδατωθεί και θα χρειάζεται κάποια περίθαλψη; Δεν ξέρω αν είναι και χτυπημένος ούτε πόσες ώρες είναι στον ήλιο.
-Απάντηση: Το ασθενοφόρο είναι απασχολημένο και μαζέψαμε 8 μεθυσμένους εχθές το βράδυ δεν μπορούμε άλλους. Αφήστε τον εκεί.
-Εγώ: Συγνώμη είμαστε με τα καλά μας; Θα αφήσω το παλικάρι μέσα στη μέση του δρόμου γιατί εσείς δεν αντέχετε άλλους μεθυσμένους;
-Απάντηση: Θα σηκωθεί κάποια στιγμή μόνος του, ή αν είναι ελεύθερο το ασθενοφόρο θα περάσει.
Τα παίρνω στο κρανίο λοιπόν, βγαίνω με ένα μπουκάλι νερό και διώχνω και τους φλώρο κράχτες που κάνανε σαν να μην είχαν μεθύσει ποτέ και όλο αυτό το σκηνικό 'ήταν του διαβόλου'. Πήγα τον πιτσιρικά στον ίσκιο και μετά από 10 λεπτά περίπου κατάφερα και τον ξύπνησα για να πιει έστω λίγο νερό. Τον ρώτησα με τα πολλά αν είναι και χτυπημένος / πονάει κάπου, αν μπορεί να περπατήσει να πάει εκεί που μένει κλπ και έκατσα περίπου μισή ώρα μαζί του να λέμε αερολογίες για να μην τον πάρει πάλι ο ύπνος μέχρι να συνέλθει εντελώς και να φύγει. Μόλις τελείωσε όλο το νερό πραγματικά σηκώθηκε με ευχαρίστησε και τράβηξε για το σπίτι του, να ναι καλά το παλικάρι.
Παίρνω πάλι στο νοσοκομείο τηλέφωνο σαν σωστός άνθρωπος να ενημερώσω ότι έφυγε και φαινόταν καλά, και η απάντηση που πήρα ήταν "Με ποιο δικαίωμα κρίνετε σωστό να φύγει από το σημείο που ήταν απο τη στιγμή που δεν είστε γιατρός, παίρνετε εσείς την ευθύνη αν πάθει κάτι;" και το λοιπό κράξιμο.
Τώρα ποιος φταίει εγώ που βοήθησα όταν τον βρήκα ή αυτοί που υποτίθεται είναι εδώ για να μας βοηθούν όταν θα χρειαστούμε ιατρική περίθαλψη και προφανώς θα μας πετάνε σαν το μπαλάκι από εδώ και από εκεί.
Για να κλείσω, επειδή η τύπισσα στο τηλέφωνο με τρέλανε και έβραζα, πήγα στο νοσοκομείο μιας και δεν μου έλεγε όνομα και όταν είπα ποιος είμαι μου το έπαιζαν και τρελίτσα ότι δεν πείρα και ποτέ τηλέφωνο.
Βγήκα και τρελός και φταίχτης και μαλάκας.
Αλλά! Δεν πειράζει εγώ βοήθησα!
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)







1 σχόλια:
Φιλάνθροποι που νοιάζωνται για τον συνάνθρωπο βλεπω οι συμπολίτες μας δικέ μου.Όπως βέβαια και η ΠΑΣΟΚοήστηζουλααποαλλουςοδιορισθισα τηλεφωνήτρια.Ετσι μεγαλώνουν όλοι αυτοί τα ριμάδια τα παιδιά τους που μας έχουν ζαλισει,γι'αυτό ειναι κ αυτοί γαιδουρομάλακες.
Δημοσίευση σχολίου