Σήμερα διάβασα (ίσως καθυστερημένα αλλά Πάσχα είναι τι να κάνουμε) για το όσα έχουν ειπωθεί περί αλλαγών στον δημόσιο/ιδιωτικό τομέα εργασίας, και τα πήρα λίγο έξτρα στο κρανίο και μου ανέβηκαν οι προχθεσινές αναθυμιάσεις τρέλας πάλι στο κεφάλι ενώ είχα καταφέρει να τις ηρεμήσω για αυτό το 3ήμερο.
Κάποτε έκανες μια εργασία κάπου και ίσως να μην πληρωνόσουν πάλι σωστά αλλά σαφώς ήταν πολύ πιο κοντά σε αυτά που ζήταγες και έστω είχες άδειες, ασφάλισή κλπ λίγο πιο προβλεπόμενα και όμορφα. Μετά το σκηνικό άλλαξε και σου λένε δε μπορώ να δώσω παραπάνω από αυτά αλλά θα έχεις ασφάλεια και κάποιο καιρό για διακοπές να γεμίσεις μπαταρίες, ΟΚ κύριοι δεκτών και αυτό εν μέρει (πρέπει και να ζήσουμε στη τελική).
Και λες και εσύ εντάξει λοιπόν ας φάμε το @ τώρα και βλέπουμε. Έλα όμως που αυτοί οι άχρηστοι που μάλλον πάντα είχαν την εταιρία τους η κάτι άλλο και δεν ίδρωσαν ποτέ αρχίζουν και σε κράζουν και από πάνω στο στυλ 'δεν είσαι σωστός στη δουλειά σου - μας λένε και μαλάκες γιατί το κάναμε έτσι - όχι δεν είναι αυτό σωστό έπρεπε να γίνει αλλιώς' και έχουν και μια άποψή παραπάνω χωρίς ουσιαστικές γνώσεις στο τομέα που ασχολείσαι και το παίζουνε τυχάρπαστοι ξερόλες απλά για να σου σπάσουν το τσαμπουκά γιατί πότε πότε ζητάς κάτι παραπάνω μπας και πας και για ένα καφέ αυτό το μήνα με τους φίλους σου. Και φτάνεις λοιπόν στο σημείο να σηκωθείς και να πεις 'βρε δε γαμ----' και πολλά σου έκανα. Έτσι μένεις πάλι στο πεζοδρομιάκι ψάχνοντας τον επόμενο καραγκιόζη που θα στο παίξει αφεντικό δήθεν.
Αυτό που δεν καταλαβαίνουν μου φαίνεται είναι πως μπορεί αυτοί να έχωσαν τα πρώτα χρήματα για να ανοίξουν την επιχείρησή τους αλλά ο υπάλληλος τους ζει πλέον και άμα δεν έχουν υπαλλήλους και αυτοί στο πεζοδρόμιο θα πάνε εκτός κ αν βρίσκουν μόνιμα κορόιδα (με το συμπάθιο φίλοι μου) να τους κάνουν βεβιασμένα τη δουλεία τους και να περνάν αυτοί καλά και εμείς χειρότερα.Τώρα διαβάζω τα του ιδιωτικού/δημοσίου κλπ και βλέπω πως αυτό θα συνεχίσει να γίνεται και πλέον θα έχουν και δίκιο τα λαμογο-αφεντικά γιατί 'α ! έτσι είναι πλέον' και θα κάνεις τουμπεκί χωρίς να μπορείς να διεκδικήσεις (και ας μη το έπαιρνες ποτέ) τίποτα.
Μωρέ τι λέτε, εγώ ψηφίζω 1000 φορές στο δρόμο και να είμαι ψυχολογικά καλά παρά να με γ@m--- ο κάθε ένας ηλίθιος ψυχολογικά για να συνεχίζω να μην έχω τίποτα στη τσέπη μου και να τρέχω σαν το βλάκα γύρω γύρω.
Θα πρότεινα σε όλους τους τυχάρπαστους που θέλουν να το παίζουν αφεντικά να κάτσουν να σκεφτούν λίγο ποιος πάει την εταιρία τους μπροστά (και πετάξτε το κωλο-εγώ σας έξω πλέον γιατί δεν είστε εσείς) και να δίνουν τα εύσημα που και που σε αυτούς που όντως ιδρώνουν. Αν δε θέλετε να το κάνετε πάρτε και μια αφιέρωση στα μούτρα μπας και το καταλάβετε μουσικά το τι γίνεται
"Σάπιοι που την έχουν δει κάποιοι, γ@--οι τόσο που αν φύγετε κάνω και πάρτυ"
"Έχω ένα βάρος, το λένε θάρρος"
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου