Οι Russian Circles στην Ελλάδα!!!

Από τα πλέον ανερχόμενα ονόματα του Post-Rock, το τρίο των Russian Circles - μεταξύ άλλων έχει «ανοίξει» για  τους Tool - κυκλοφόρησε μόλις πριν από λίγο καιρό το τρίτο άλμπουμ  του που αποτελεί και το αριστούργημά τους μέχρι σήμερα. Το Geneva ορίζει ιδανικά τη σχέση μεταξύ της απόλυτης ηρεμίας και της καταιγίδας, σχέση που ανέκαθεν υπήρξε εκ των πλέον βασικών «συστατικών» του Post-Rock. Έρχονται πρώτη φορά στην Ελλάδα τη στιγμή ακριβώς που πρέπει κι αναμένεται να συναρπάσουν.

Τα  δυσάρεστα: οι στάχτες από την Ισλανδία δεν επέτρεψαν στους Αμερικανούς post-rockers Russian Circles να εμφανιστούν το περασμένο Σάββατο και ούτε και την Τρίτη, όπως είχε αρχικά ανακοινωθεί.
Tα  ευχάριστα: οι Russian Circles & η ετικέτα διοργάνωσης, θέλοντας να “αποζημιώσουν” τους φίλους του συγκροτήματος για τη ταλαιπωρία που υπέστησαν, ανακοινώνουν πως θα πραγματοποιηθούν όχι 1, αλλά 2 συναυλίες στο Rodeo live club την Κυριακή 25 & Δευτέρα 26 Απριλίου 2010.

 Το mixtape.gr με αφορμή την  εμφάνισή τους αυτή άρπαξε της ευκαιρίας να μιλήσει με τον μπασίστα του γκρουπ Brian Cook
(στα ελληνικά)
http://www.mixtape.gr/t.asp?sub=4&sec=1&uid=124

Δισκογραφία:
Enter - 2006
Station - 2008
Geneva - 2009

Για όσους προτιμούν  κριτικές, συνεντεύξεις και απόψεις για τους RC στα αγγλικά, πατήστε το παρακάτω link:
http://www.alarmpress.com/2987/music-interview/russian-circles/

Δυό λόγια κι από μένα
Σαφώς υπάρχουν πολλοί που γνωρίζουν περισσότερα από μένα για το συγκεκριμένο συγκρότημα, έχοντας ακολουθήσει τη πορεία του από τα τέλη του 2004. Επίσης τονίζω ότι δεν είμαι κριτικός. Άλλωστε οι μισοί στην Ελλάδα δηλώνουν κριτικοί στη μουσική αλλά και γενικότερα στη τέχνη.

Ας το πιάσουμε λοιπόν από την αρχή.
Τους Russian Circles μου τους πρότεινε ένας φίλος ενώ πίναμε κάτι μπύρες. Πιο συγκεκριμένα, έπαιζε στο μαγαζί που καθόμασταν το «Versus», κομμάτι από το δίσκο «Station», και είχα εντελώς απορροφηθεί.
Σε τέτοιο σημείο που με σκούντηξε και τότε μου είπε περί τίνος πρόκειται. Εγώ θεώρησα ότι όντως το κομμάτι ήταν πολύ καλό αλλά μάλλον είχαν βοηθήσει κι οι μπύρες για την όλη ατμόσφαιρα. Τους σημείωσα σε ένα χαρτάκι και την επόμενη μέρα έψαξα γι΄αυτούς στο διαδίκτυο. Εντυπωσιάστηκα! Οι τύποι έχουν κάτι το διαφορετικό. Έχουν και καλλιεργούν ίσως αυτό που ζητάμε όλοι μας από τη μουσική.

Ανεξάρτητα του  είδους της μουσικής που ακούμε, όσοι όμως ουσιαστικά ακούμε μουσική, έχω εντοπίσει ότι αναζητάμε  στη πλειοψηφία των «κομματιών», την «ένταση». Όχι τόσο την ηχητική, υπολογίσιμη σε dB (decibel) και συχνότητες, ούτε αυτήν που προκαλούν δεκάδες μουσικά όργανα σε διαρκές «κυνηγητό», κοινώς «συντέλεια οργάνων».

Αναφέρομαι στην ένταση που προκαλείται στα συναισθήματα και τη διάθεσή μας. Αυτή που μας απελευθερώνει από τη συνειδητότητα, «ξεκλειδώνει μνήμες», δημιουργεί εικόνες, από άλλες ηλικίες, συμπληρώνει όνειρα, δίνει νόημα σε σκέψεις, εκφράζει συμπεριφορές και κάποιες φορές διαμορφώνει προσωπικότητες.

Κατά τη γνώμη  μου, κι όχι μόνο άποψη, δε πίστευα ότι υπάρχουν στη βιομηχανία της μουσικής των δυτικών, συγκροτήματα που ανήκουν στην «Instrumental rock, post-metal, post-rock» όπως οι Russian Circles. Γι’ αυτό κι εντυπωσιάστηκα. Όλο αυτό που περιγράφω πιο πάνω, το έβρισκα μόνο σε Ιάπωνες καλλιτέχνες της συγκεκριμένης σκηνής.

Το μαγικό λοιπόν, με τους Russian Circles, είναι το ότι απ’ όπου κι αν ξεκινήσεις μαζί τους να «ταξιδεύεις», με την οποιαδήποτε διάθεση, ό, τι κι αν συναντήσεις στο ταξίδι σου, μαύρο ή άσπρο, χαρά ή θλίψη, χαμόγελο ή δάκρυ, ακόμα και πόνο, κλείνοντας κάθε «κομμάτι» τους σου δείχνουν το δρόμο της επιστροφής. Σου δίνουν απλόχερα λίγο από το «φως». Το φως της δημιουργίας. Το φως της ζωής.
Εγώ τουλάχιστον, έτσι αισθάνομαι.
Σας χαιρετώ φιλικά!
Καλό Βράδυ σε όλους!
-Katsounas Allarichos-