City on Fire

  Δευτέρα 5 Ιουλίου 2010

Περίεργοι τύποι και φιλενάδες τι γίνετε;

Χαθήκαμε λίγο νομίζω γιατί πήρε να χαλάσει το φασόλι, πήρε να μαραζώσει το λεμόνι και η πιπεριά γα*****κε.

Η Ελλάδα συνεχίζει το χαμό της αλλά εμείς Ελληνάρες έ; Γραμμένα όλα με σπασμένο μαρκαδόρο νομίζω κάνουμε διακοπούλες πλέων ανέμελοι, αλλά μόλις επιστρέψουμε θα κλαίμε ότι δεν υπάρχει κάστανο να φάμε... αποφασίστε την πλευρά προσαράξεως διότι κότερο και φτώχεια δυστυχώς δεν συμβαδίζουν.

Μαγαζάτορες ξυπνάτε με τους τουρίστες και κεράστε τους όντος κανένα ποτάκι γιατί όσο το μπυρόνι θα έχει 5, 6+ ευρώ και το ποτέλι 12+ δε θα δείτε στον ήλιο μοίρα και θα κλαίγεστε μονίμως, αλλά προφανώς μάγκες είστε θα την έχετε τη καβάτζα σας, οπότε μην κλαίτε όπως και να έχει. Η φάση είναι οι τιμές και η ψυχολογία, άμα δείχνετε ότι όλα είναι καλά, ο κόσμος θα πίνει ( τόσο τούβλα είναι ), άμα είστε σαν κατουρημένες ποδιές δεν πρόκειται να κουνηθεί τίποτα, Psychology 1 on 1. Αν δεν θέλετε να το κάνετε έτσι τουλάχιστον δημιουργήστε τα αντίστοιχα αξιόλογα μαγαζιά για τις περαιτέρω τιμολογήσεις, για το παρών μας είναι πιο εύκολο να πεταγόμαστε Αγγλία με 15 ευράκια εισιτήριο και να πιούμε ένα ποτό λιγότερο στις κλαμπάρες για ένα Σαββατοκύριακο παρά να θέλουμε τα ίδια για να περπατήσουμε 2 στενά και να πιούμε εδώ.

Όλοι όσοι δεν είστε επιχειρηματίες / εισοδηματίες κλπ κουμαντάρετε λίγο τη τσέπη γιατί στο τέλος θα τα πάρετε όλα στη μασχάλη και θα γίνετε σαν τις μελιτζάνες, και θα κοιτάτε τα μούτρα σας από το είδωλο και θα λέτε τι μαλακίες έκανα;

Ξέρω ανθρώπους που τρώνε πλέων όταν βρουν και άλλους που κοιμούνται στο δρόμο ενώ είχανε κάστρα.

Καλοκαίρι ξε-καλοκαίρι κρίση ξε-κρίση , μαγαζάτορες υπάλληλοι και άνεργοι λογικευτείτε με τα έξοδα και τις τιμές αντίστοιχα για να μην έχουμε και άλλα κλάματα μετά.

Συμβουλή σας δίνω δεν σας κράζω.

Μην ξεχνάτε που βρίσκεστε και μην σας δίνει έμπνευση ο όμορφος μας ήλιος ωραία η ανεμελιά δεν λέω, τέτοιος είμαι και εγώ αλλά να μην ξεφεύγουμε και από τα όρια.

Με καταλαβαίνετε; Γιατί πλέων ούτε εγώ δεν με καταλαβαίνω η αλήθεια είναι.
"Οι σκέψεις μου χαμένες κάτι τις έχει δεμένες και με τυλίγει γι άλλη μια φορά κάτι με πνίγει."

Δεν μπορώ να ασχοληθώ με το 'κράτος' γιατί με κουράζει μόνο και η λέξη πλέων από την ώρα που δηλώσαμε ( συγνώμη άλλα θα το πώ ) επισήμως πουτανάκια της Ε.Ε. Είμαι και λίγο τις κατάστασης όπου γης και πατρίς οπότε δεν μου αρέσει να κλείνομαι σε ονομαστικά κρατίδια που κάποιος κάποτε επινόησε για να μας χωρίσει.

Για το θέμα αυτό λοιπόν θα αφιερώσω το εξής κομματάκι και όποιος έχει απορίες ας μου γράψει να το συζητήσουμε και περαιτέρω ( ο διάλογος ανοίγει τον δρόμο, ο μονόλογος ανοίγει την πόρτα του τρελάδικου... έχει διαφορά )

State of Mind & PNC - City on Fire (Drum n Bass)

 

You know the plight get wild for the night
And if the cops call tell em' your state of mind is anarchy
(I tell em' through the wire) fuckin anarchy
Sets your city on fire